Δολοφονική ισότητα

| upd 9 Αυγούστου 2017 19:18
0
6
Καμπότζη: από εδώ πέρασε η "ισότητα" των Ερυθρών Χμερ

Η «ισό­τη­τα» είναι ένα από τα πιο ύπου­λα χρη­σι­μο­ποιού­με­να κλι­σέ και τα πιο ολέ­θρια συν­θή­μα­τα της σύγ­χρο­νης επο­χής. Δήθεν αφο­ρά την δικαιο­σύ­νη και την εξί­σω­ση όλων των ανθρώ­πων, αλλά στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν έχει καμία σχέ­ση με τη δικαιο­σύ­νη και είναι βαθιά αντιαν­θρώ­πι­νη.

H «ισό­τη­τα» δεν μπο­ρεί να βασι­στεί σε καμία πολι­τι­σμέ­νη ανθρώ­πι­νη κοι­νω­νία. Η προ­σπά­θεια για μεγα­λύ­τε­ρη «ισό­τη­τα» δεν θα κάνει τον χαζό έξυ­πνο, τον άσχη­μο όμορ­φο ή τους φτω­χούς πλού­σιους. Αντί­θε­τα, θα τα κάνει όλα — είτε είναι μόδα, είτε τέχνη, είτε γλώσ­σα, είτε εμπό­ριο, είτε γενι­κή ανθρώ­πι­νη αλλη­λε­πί­δρα­ση — πιο ανια­ρά, πιο άσχη­μα, πιο πανο­μοιό­τυ­πα, πιο άτα­κτα, πιο απε­χθή, πιο χαλα­ρά, λιγό­τε­ρο ευχά­ρι­στα και λιγό­τε­ρο επι­θυ­μη­τά.

Ένα έμβλη­μα φόνων, μίσους και τρό­μου

Ακό­μα πιο σημα­ντι­κό είναι ότι η παγί­δα της «ισό­τη­τας» που επι­χει­ρεί­ται να εμφυ­τευ­θεί στην συλ­λο­γι­κή μας σκέ­ψη, απαι­τεί την κατα­σκευή μίας απε­χθούς γρα­φειο­κρα­τί­ας που θα παρα­κο­λου­θεί, θα ελέγ­χει και θα υπο­δου­λώ­νει τους ίδιους τους ανθρώ­πους που υπο­τί­θε­ται ότι επι­θυ­μεί να ανα­ζω­ο­γο­νή­σει και να ενδυ­να­μώ­σει. Η επι­βο­λή της «ισό­τη­τας», δηλα­δή, απαι­τεί τον αυτο­προσ­διο­ρι­σμό μιας επο­πτεύ­ου­σας ελίτ που θα ανα­λά­βει το καθή­κον ενός «ισο­σταθ­μι­στή». Έτσι, η προ­σπά­θεια να οικο­δο­μη­θεί μια κοι­νω­νία «ίσων» οδη­γεί πάντα στην αέναη άσκη­ση της τυραν­νί­ας.

Αλλά πώς φτά­σα­με στο σημείο αυτή η παρα­νοϊ­κή αντί­λη­ψη να έχει κατο­χυ­ρω­θεί ως «ιδα­νι­κό»; Και για­τί, μετά από τόσες ανεί­πω­τες σφα­γές, τόση φρί­κη και πόνο που έχει προ­κα­λέ­σει, εξα­κο­λου­θού­με να βλέ­που­με την «ισό­τη­τα» ως κάτι που αξί­ζει να ακο­λου­θή­σου­με, αξί­ζει να θυσια­στού­με για αυτήν, ένα «πατριω­τι­κό καθή­κον» ακό­μα;

“all men are created equal”

Ο όρος «ισό­τη­τα», φυσι­κά, δεν είναι ακρι­βώς νέος. Πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε ως μόδα μετα­ξύ της δυτι­κής πνευ­μα­τι­κής ελίτ πριν από δύο αιώ­νες. Ενέ­πνευ­σε σε μεγά­λο βαθ­μό δύο μεγά­λες πολι­τι­κές ανα­τα­ρα­χές, μία στην Αμε­ρι­κή και μια άλλη στη Γαλ­λία. Αφού απο­φά­σι­σαν να είναι ανε­ξάρ­τη­τες πολι­τεί­ες, εκπρό­σω­ποι των δεκα­τριών πρώ­ην αγγλι­κών αποι­κιών του Νέου Κόσμου υπέ­γρα­ψαν τη Δια­κή­ρυ­ξη της Ανε­ξαρ­τη­σί­ας, η οποία χαρα­κτη­ρί­ζει ως «αυτο­νό­η­το» ότι «όλοι οι άνθρω­ποι δημιουρ­γή­θη­καν ίσοι» (“all men are created equal”). Εν τω μετα­ξύ, εκεί­νοι οι οπα­δοί της γκι­λο­τί­νας στη Γαλ­λία έκα­ναν την “egalite” ένα από τα συν­θή­μα­τα τους.

Χωρίς να υπάρ­χει διά­θε­ση να υπο­τι­μη­θούν οι ιδρυ­τές της Αμε­ρι­κής, εκεί­νη η συλ­λο­γι­κή δήλω­σή τους περί ισό­τη­τας των ανθρώ­πων ήταν μια εκπλη­κτι­κά ηλί­θια χει­ρο­νο­μία, η οποία από τότε οδή­γη­σε σε κάθε είδους ιδε­ο­λο­γι­κές κακο­ποι­ή­σεις. Οποιοσ­δή­πο­τε και να ήταν ο λόγος που ο Τόμας Τζέ­φερ­σον ήθε­λε να συμπε­ρι­λη­φθεί η φρά­ση αυτή στη Δια­κή­ρυ­ξη της Ανε­ξαρ­τη­σί­ας, αυτός ο ασα­φής ορι­σμός της ισό­τη­τας των ανθρώ­πων είναι εξαι­ρε­τι­κά αόρι­στος. Πώς ακρι­βώς “όλοι οι άνθρω­ποι είναι ίσοι”; Είναι ίσοι απέ­να­ντι στο νόμο; Είναι ίσοι στα μάτια του Θεού; Είναι ίσοι, στο να βρί­σκο­νται όλοι στο “ίδιο επί­πε­δο εισο­δή­μα­τος”; Ο Τζέ­φερ­σον δεν μας το εξη­γεί. Και το θέμα είναι περί­πλο­κο, αφού -όπως επι­ση­μάν­θη­κε συχνά στην εκλε­κτι­κά εικο­νο­κλα­στι­κή επο­χή μας- αυτός ο υπο­τι­θέ­με­νος πιστός στην αυτα­πό­δει­κτης «ισό­τη­τας» των ανθρώ­πων ήταν επί­σης ιδιο­κτή­της σκλά­βων!

Meanwhile, in France…

Οι Γάλ­λοι «επα­να­στά­τες», από την πλευ­ρά τους, δεν είχαν όρε­ξη για αφη­ρη­μέ­νες έννοιες. Η ακού­ρα­στη προ­σπά­θειά τους ήταν να κατα­στή­σουν την κοι­νω­νία πολύ πιο «ίση», κόβο­ντας κεφά­λια στο σωρό. Χιλιά­δες άνθρω­ποι δολο­φο­νή­θη­καν σε αυτή την ενορ­χη­στρω­μέ­νη βασι­λεία της τρο­μο­κρα­τί­ας, της οποί­ας κύριος στό­χος ήταν να προ­ω­θή­σει και να δια­κη­ρύ­ξει την «ισό­τη­τα».

Μόλις οι μπολ­σε­βί­κοι κατέ­λα­βαν την εξου­σία στη Ρωσία του 20ου αιώ­να, και αργό­τε­ρα τους ακο­λού­θη­σε το μαοϊ­κό καθε­στώς στην Κίνα και εκεί­νο των Ερυ­θρών Χμερ στην Καμπό­τζη, οι αριθ­μοί των δολο­φο­νη­μέ­νων αυξή­θη­καν. Τώρα εκα­τομ­μύ­ρια, και δεκά­δες εκα­τομ­μύ­ρια, έπρε­πε να θανα­τω­θούν για το μονα­δι­κό τους έγκλη­μα που ήταν ότι δεν ήταν «ίσοι» με τους συναν­θρώ­πους τους. Σε όλο τον κόσμο, η ανα­ζή­τη­ση της «ισό­τη­τας» έχει οδη­γή­σει σε σφα­γές που όμοιές τους δεν υπάρ­χουν στην ιστο­ρία.

Λογι­κά θα έπρε­πε μετά από τόσους ποτα­μούς αίμα­τος χάριν της δημα­γω­γι­κή απά­της της «ισό­τη­τας», κάθε νέα προ­σπά­θεια ανα­βί­ω­σής της να δημιουρ­γού­σε απέ­χθεια λόγω του πόνου που έχει προ­κα­λέ­σει και της σύν­δε­σής της με μαζι­κές δολο­φο­νί­ες που επι­βλή­θη­καν από την κρα­τι­κή εξου­σία. Ζού­με άλλω­στε σε μια επο­χή που οποια­δή­πο­τε κρι­τι­κή κατά των Εβραί­ων αντι­με­τω­πί­ζε­ται, σε κάθε επί­πε­δο της κοι­νω­νί­ας, με εξαι­ρε­τι­κή καχυ­πο­ψία, αν όχι ξεκά­θα­ρη εχθρό­τη­τα. Λόγω του αιμα­τη­ρού ‘Shoah’ της πρό­σφα­της ιστο­ρί­ας, οποιοσ­δή­πο­τε που εγκα­λεί τους Εβραί­ους για οτι­δή­πο­τε, σε οποιο­δή­πο­τε χρο­νι­κό πλαί­σιο, τιμω­ρεί­ται με εξα­φά­νι­ση από την ευγε­νι­κή κοι­νω­νία και του κατα­λο­γί­ζε­ται συμ­με­το­χή στη γενο­κτο­νία…

“Ισό­τη­τα” αλά Ρουά­ντα

Αλλά, φυσι­κά, δεν θεω­ρού­νται «ίσα» όλα τα θύμα­τα της ιστο­ρί­ας. Όπως ο George Orwell παρα­τή­ρη­σε περί­φη­μα, κάποιοι είναι πράγ­μα­τι πολύ «πιο ίσοι» από τους άλλους. Έτσι δεν φαί­νε­ται να έχει σημα­σία πόσες δεκά­δες εκα­τομ­μύ­ρια έχουν απο­κε­φα­λι­σθεί από τις δημο­κρα­τι­κές γκι­λο­τί­νες, πόσα εκα­τομ­μύ­ρια εκτε­λέ­στη­καν στα “χωρά­φια του θανά­του” (killing fields) ή στάλ­θη­καν στη Σιβη­ρία για να λιμο­κτο­νή­σουν, όλοι για­τί ήταν ένο­χοι στο ότι ανή­καν σε ευη­με­ρού­ντα ή υψη­λό­τε­ρα κοι­νω­νι­κά στρώ­μα­τα (ή, όπως οι Χού­του στη Ρουά­ντα, αφού μετέ­δω­σαν πρώ­τα μέσω ραδιο­φώ­νου τα γενο­κτο­νι­κά τους σχέ­δια — ότι τα “ψηλά δέντρα” πρέ­πει να κοπούν — “cut the tall trees” — επι­δό­θη­καν στις τριά­ντα εφιαλ­τι­κές εβδο­μά­δες ανη­λε­ών μαζι­κών σφα­γών των θεω­ρού­με­νων ψηλών Τού­τσι). Όχι, από ότι φαί­νε­ται, ανε­ξάρ­τη­τα από το πόσοι έχουν εξο­ντω­θεί και έχουν γίνει σκό­νη κάτω από την τυραν­νία της ανα­γκα­στι­κής «ισό­τη­τας», η απαί­τη­ση να γίνουν τα πράγ­μα­τα πιο «ίσα» θα συνε­χί­σει να είναι όχι μόνο ανε­κτή, αλλά και εγκε­κρι­μέ­νη. Εκεί­νοι που προ­μο­τά­ρουν την «ισό­τη­τα» εξα­κο­λου­θούν να θεω­ρού­νται ως δίκαιοι σταυ­ρο­φό­ροι της «δικαιο­σύ­νης», παρά για στυ­γνοί προ­πα­γαν­δι­στές άλλης μιας εκστρα­τεί­ας τρό­μου ενά­ντια στην παρά­δο­ση, την λογι­κή και την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

“ΚΑΘΕ… αγά­πη” είναι “ίση”

Ήταν μόνο θέμα χρό­νου πριν παρου­σια­στεί η ανε­λέ­η­τη απαί­τη­ση για τον «γάμο» των ομο­φυ­λο­φί­λων — δηλα­δή, η απαί­τη­ση να ξανα­προσ­διο­ρί­σου­με ξαφ­νι­κά ένα πανάρ­χαιο θεσμό σύμ­φω­να με τα γού­στα μιας ηλι­κί­ας δέκα ετών ελίτ — ως θέμα «ισό­τη­τας». Το γεγο­νός ότι ένας άνδρας και μια γυναί­κα μπο­ρούν να παντρευ­τούν, αλλά όχι δύο άνδρες ή δύο γυναί­κες, σημαί­νει (για τα μυα­λά τους) ότι τα πράγ­μα­τα δεν είναι «ίσα» στο θέμα του γάμου. Οπό­τε ο νόμος πρέ­πει να αλλά­ξει για να χωρέ­σουν κι εκεί­νοι που αισθά­νο­νται ότι έχουν απο­μεί­νει «απ’έξω». Και στους «απ’έξω» διεκ­δι­κούν θέση οι υπο­στη­ρι­κτές της πολυ­γα­μί­ας και εκεί­νοι της αιμο­μι­ξί­ας και εκεί­νοι της παι­δε­ρα­στί­ας και πάει λέγο­ντας, καθώς δεν υπάρ­χει πλέ­ον κάποιος νόμι­μος λόγος να απορ­ρι­φθεί κάθε είδους «σχέ­ση», αφού θα έχου­με να κάνου­με με θέμα «ισό­τη­τας».

Η κλη­ρο­νο­μιά της γενο­κτο­νί­ας, της τρο­μο­κρα­τί­ας και της τυραν­νί­ας που προ­κά­λε­σε η ώθη­ση για «ισό­τη­τα» δεν έχει καμία απο­λύ­τως δια­φο­ρά. Στην Ευρώ­πη και τη Βόρεια Αμε­ρι­κή, η επι­θυ­μία να επι­βλη­θεί η «ισό­τη­τα» έχει όλο και πιο έντο­νο αντι-λευ­κό υπό­βα­θρο. Οι υπο­στη­ρι­κτές της έχο­ντας ρου­φή­ξει τον δηλη­τη­ριώ­δη πολι­τι­στι­κό μαρ­ξι­σμό, όπως το γάλα της μητέ­ρας τους, κολα­κεύ­ουν τους εαυ­τούς τους ως «κοι­νω­νι­κούς επα­να­στά­τες», βλα­κω­δώς αντι­με­τω­πί­ζουν με έναν «ρομα­ντι­σμό» την κουλ­τού­ρα των μαύ­ρων, των ισπα­νό­φω­νων, των μου­σουλ­μά­νων και οποιασ­δή­πο­τε άλλης εθνο­τι­κής μειο­νό­τη­τας, ενώ βλέ­πουν τους φυλε­τι­κούς τους αδελ­φούς που δεν τους ακο­λου­θούν στις ιδε­ο­λη­ψί­ες τους, με μια αχα­λί­νω­τη εχθρό­τη­τα.

Equality is a False God!

Αλλά η αλή­θεια είναι ένας ισχυ­ρός σύμ­μα­χος και ξέρου­με ότι παρά τα όσα μας λένε, όλοι αυτοί δεν είναι παρά αδα­είς εγω­ι­στές κλό­ουν πάσχο­ντες από ισχυ­ρό­τα­τη πλύ­ση εγκε­φά­λου. Και είναι μια ζοφε­ρή ειρω­νεία, το ότι αν μια πραγ­μα­τι­κή επα­νά­στα­ση συμ­βεί, αυτοί οι χρή­σι­μοι ηλί­θιοι θα είναι αναμ­φί­βο­λα οι πρώ­τοι που θα βρε­θούν απέ­να­ντι από ένα εκτε­λε­στι­κό από­σπα­σμα.

Πηγή: alternative-right.blogspot.com
*Οι από­ψεις του ιστο­λο­γί­ου δεν συμπί­πτουν απα­ραί­τη­τα με το περιε­χό­με­νο του άρθρου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας