Εβραίοι και Επανάσταση του 1821

| upd 9 Αυγούστου 2017 19:18
0
4

Οι Κούρ­δοι που ζουν επά­νω στα πετρέ­λαια που θέλουν οι Rothschild …μάχο­νται ενα­ντί­ον του ISIS με τη βοή­θεια της Δύσης. Μόνο που και το ISIS δημιουρ­γή­θη­κε, εξο­πλί­στη­κε κι εκπαι­δεύ­τη­κε επί­σης από τη Δύση.

Οι Κούρ­δοι νομί­ζουν ότι πολε­μούν για την ανε­ξαρ­τη­σία τους με λίγα λόγια …ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα πολε­μούν για να σκλα­βω­θούν σε νέα αφε­ντι­κά και μάλι­στα με υπο­θη­κευ­μέ­νο το μέλ­λον των επό­με­νων 100 γενεών.

Εννο­εί­ται ότι ως «ελεύ­θε­ρο» κρά­τος θα χρω­στά­ει πολ­λά δισε­κα­τομ­μύ­ρια στους «απε­λευ­θε­ρω­τές», αυτοί θα επι­βάλ­λουν κυβερ­νή­σεις-μαριο­νέ­τες που θα ανα­γνω­ρί­ζουν εξο­λο­κλή­ρου τα δάνεια της «επα­νά­στα­σης» και μοι­ραία όλα τα έσο­δα από τα πετρέ­λαια του «ελεύ­θε­ρου» Κουρ­δι­στάν …θα κατα­λή­γουν στις τσέ­πες των τοκο­γλύ­φων για αιώνες.

Αυτό συνέ­βη και στους Έλλη­νες κατά το 1821. Κάποιοι έπαιρ­ναν δάνεια στο όνο­μά τους …πριν την δημιουρ­γία του Ελλη­νι­κού Κρά­τους …και έκτο­τε κυβέρ­νη­σαν προ­δό­τες που δεν αμφι­σβή­τη­σαν ποτέ αυτά τα δάνεια …και τα οποία πλη­ρώ­νου­με ως σήμερα.

Όπως και στη Γαλ­λι­κή «Επα­νά­στα­ση» που ξεκί­νη­σε χωρίς καμία ουσια­στι­κή αφορ­μή, αλλά με τη διά­δο­ση φημών …κατά την Ελλη­νι­κή Επα­νά­στα­ση επί­σης κάποιοι δια­δί­δουν περί­ερ­γες φήμες, ενώ κι από τις δυο πλευ­ρές της Ελλη­νο­τουρ­κι­κής δια­μά­χης τα νήμα­τα κινούν ΜΗ Τούρ­κοι και ΜΗ Έλληνες…

Ως «ελεύ­θε­ρη» Ελλά­δα αισί­ως φτά­σα­με να πεθαί­νου­με από την πεί­να για να πλη­ρώ­νο­νται στην ώρα τους οι τόκοι από τα οικο­νο­μι­κά εγκλή­μα­τα που διέ­πρα­ξαν οι τρα­πε­ζί­τες σε συνερ­γα­σία με τους αγα­πη­μέ­νους μας ηγέτες.

Δια­βά­ζου­με στο “Λεξι­κό της Ελλη­νι­κής Επα­να­στά­σε­ως” του Χρή­στου Στα­σι­νό­που­λου, στο δεύ­τε­ρο Τόμο και συγκε­κρι­μέ­να στο λήμ­μα “ΕΒΡΑΙΟΙ”, σελί­δα 64:

Εβραί­οι. Γένος της σημι­τι­κής φυλής των ανθρώ­πων, που αρχι­κά κατοι­κού­σαν στην Παλαι­στί­νη και στις γύρω περιο­χές. Δια­σκορ­πί­στη­καν αργό­τε­ρα σ’ όλον τον κόσμο κι έδει­ξαν εξαι­ρε­τι­κές ικα­νό­τη­τες στο εμπο­ρι­κό επάγ­γελ­μα. Κατά την τουρ­κο­κρα­τία και την Επα­νά­στα­ση εστά­θη­καν, στη συντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία τους, εχθροί των Ελλή­νων. Οι λόγοι ήταν βασι­κά εμπο­ρι­κοί και οικο­νο­μι­κοί. Το εμπό­ριο στις απέ­ρα­ντες περιο­χές της Οθω­μα­νι­κής Αυτο­κρα­το­ρί­ας το είχαν στα χέρια τους, κυρί­ως, οι Εβραί­οι και οι Έλλη­νες. Ήταν λοι­πόν εμπο­ρι­κοί αντα­γω­νι­στές και αντί­ζη­λοι με τους Έλλη­νες, που είχαν κι ένα πρό­σθε­το λόγο να μισούν τους Εβραί­ους, μιας και κατά την θρη­σκεία τους, αυτοί εσταύ­ρω­σαν το Χρι­στό, τον ιδρυ­τή της Χρι­στια­νι­κής θρη­σκεί­ας. Όταν άρχι­σε η Επα­νά­στα­ση για τους Εβραί­ους φάνη­κε η ευκαι­ρία να βγά­λουν απ’ τη μέση τους εμπο­ρι­κούς αντα­γω­νι­στές τους. Επι­διώ­ξα­νε την εξό­ντω­ση του ελλη­νι­κού στοι­χεί­ου με κάθε μέσο. Στη Σμύρ­νη, αρχές Απρι­λί­ου του 1821, δια­δί­δα­νε ψεύ­τι­κες φήμες, ότι στα ελλη­νι­κά πλοία, όσους Τούρ­κους πιά­να­νε, τους άλει­φαν με ρετσί­νι και τους καί­γα­νε. Πολ­λα­πλα­σιά­ζα­νε μ’ αυτόν τον τρό­πο την εκδι­κη­τι­κή μανία των εξα­γριω­μέ­νων, από την Ελλη­νι­κή Επα­νά­στα­ση, τουρ­κι­κών ορδών. Από θρη­σκευ­τι­κό φανα­τι­σμό και για να τα έχουν καλά με τους Τούρ­κους, έπαιρ­ναν μέρος και οι ίδιοι στους βαν­δα­λι­σμούς κατά των Ελλή­νων. Τρεις Εβραί­οι, ο Μου­τάλ, ο Μπι­τα­χί και ο Λεβύ, πήραν το νεκρό του πατριάρ­χη Γρη­γό­ριου του Ε’ και τον έσουρ­ναν στους δρό­μους της Πόλης. Ένα τραυ­μα­τία Έλλη­να αγω­νι­στή, που κατά την έφο­δο των Ελλή­νων στ’ Ανά­πλι του έσπα­σε το πόδι μια μπά­λα κανο­νιού, τον βασά­νι­σαν οι Εβραί­οι (βλ. λ. Γκελ­μπε­ρής Αναγνώστης).

Κατά την πολιορ­κία της Κορώ­νης, οι Εβραί­οι, που είχαν κλει­στεί μαζί με τους Τούρ­κους στο κάστρο, αφού πρώ­τα εβα­σά­νι­σαν τον επί­σκο­πο Κορώ­νης Γρη­γό­ριο, που ήταν εκεί όμη­ρος, τον κομ­μά­τια­σαν και πετού­σαν τα κομ­μά­τια του νεκρού δεσπό­τη κάτου από το κάστρο φωνά­ζο­ντας στους Έλλη­νες να πάρουν κρέ­ας από το δεσπό­τη τους να φάνε. Την ίδια μέρα θάτω­σαν με βασα­νι­στή­ρια και το διά­κο του δεσπό­τη κι ένα παπά που είχαν κρα­τού­με­νους οι Τούρ­κοι και τους πέτα­ξαν κι αυτούς από το κάστρο (βλ. και λ. Γρη­γό­ριος επί­σκο­πος Κορώνης).

Κατά την κατα­στρο­φή της Νάου­σας, τον Απρί­λιο του 1822, από τον Αβδούλ Αμπούδ, εξα­κό­σιοι Εβραί­οι, που ακο­λου­θού­σαν το ασκέ­ρι του αιμο­βό­ρου Τούρ­κου πασά, απο­τε­λέ­σα­νε πραγ­μα­τι­κό σώμα δημί­ων και βασα­νι­στών. Απε­ρί­γρα­πτα είναι τα όσα έκα­ναν στον άμα­χο πλη­θυ­σμό της μαρ­τυ­ρι­κής αυτής πόλεως.

Και οι επα­να­στα­τη­μέ­νοι Έλλη­νες, καθώς ήταν φυσι­κό, δεν ξεχώ­ρι­ζαν τους Τούρ­κους απ’ τους Εβραί­ους. Τους θεω­ρού­σαν κι αυτούς εχθρούς. Στο Βρα­χώ­ρι μάλι­στα (σημε­ρι­νό Αγρί­νιο) ενώ έκα­ναν συμ­φω­νία με τους Τούρ­κους και τους συνό­δε­ψαν ασφα­λι­σμέ­νους μακρυά απ’ την πόλη, στους Εβραί­ους έβα­λαν μαχαί­ρι, φωνά­ζο­ντας ότι εκδι­κού­νται τη δια­πό­μπευ­ση του νεκρού πατριάρ­χη και άλλα παρό­μοια. Στην Τρι­πο­λι­τσά, μέσα στη γενι­κή σφα­γή, ελά­χι­στοι Εβραί­οι γλύ­τω­σαν. Τους σκό­τω­σαν κι αυτούς οι Έλλη­νες όπως και τους Τούρ­κους. Κατά κανό­να λοι­πόν, Εβραί­οι και Έλλη­νες αντι­με­τω­πί­στη­καν ως εχθροί κατά την Επα­νά­στα­ση. Αναμ­φι­σβή­τη­τα δε, οι Έλλη­νες είχαν το δίκιο με το μέρος τους. Για­τί αυτοί μεν πολε­μού­σαν για τη λευ­τε­ριά τους, οι δε Εβραί­οι γίνο­νταν σύμ­μα­χοι με τους Τούρ­κους τυράν­νους για τα οικο­νο­μι­κά τους συμ­φέ­ρο­ντα. Όσο για τη φιλελ­λη­νι­κή εγκύ­κλιο του αρχι­ρα­βί­νου της Βεστφα­λί­ας Έλβιγκ προς τις ισραη­λι­τι­κές κοι­νό­τη­τες, απο­τε­λού­σε εξαί­ρε­ση, όπως εξαί­ρε­ση απο­τε­λού­σε και η καλή συμπε­ρι­φο­ρά των Ελλή­νων σε ορι­σμέ­νους “καλούς” και “αγα­θούς” Εβραί­ους της Τρι­πο­λι­τσάς, που ανα­φέ­ρει ο Φωτάκος.

*Οι από­ψεις του ιστο­λο­γί­ου δεν συμπί­πτουν απα­ραί­τη­τα με το περιε­χό­με­νο του άρθρου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας