Ο Δημητράς ξαναχτυπά μηνύοντας τη Λώρη Κέζα

| upd 9 Αυγούστου 2017 19:18
0
8

Μήνυ­ση για άρθρο της στην εφη­με­ρί­δα Το Βήμα με τίτλο «Το στίγ­μα της ανθρω­πό­τη­τας», δέχθη­κε η Λώρη Κέζα από τον Πανα­γιώ­τη Δημη­τρά. Πρό­κει­ται για τον εκπρό­σω­πο του Ελλη­νι­κού Παρα­τη­ρη­τη­ρί­ου των Συμ­φω­νιών του Ελσίν­κι και της Ένω­σης Ουμα­νι­στών Ελλά­δος, που είχε μηνύ­σει πριν λίγο και­ρό την Σώτη Τρι­ντα­φύλ­λου για άρθρο της στο AthensVoice.

Η γνω­στή δημο­σιο­γρά­φος, γνω­στο­ποί­η­σε την είδη­ση μέσα από τον λογα­ρια­σμό της στο facebook, αναρ­τώ­ντας την κλή­ση για την προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέταση.

Μετα­ξύ άλλων, η Λώρη Κέζα ανέ­φε­ρε στο κεί­με­νο: «Υπάρ­χει μια απαί­τη­ση της πολι­τι­κής ορθό­τη­τας να σεβό­μα­στε τον μου­σουλ­μα­νι­κό κόσμο όπως είναι. Να σεβό­μα­στε δηλα­δή την κοι­νω­νία που γαλου­χεί τον άνδρα ώστε να βλέ­πει ως ατι­μα­σμέ­νες όποιες γυναί­κες δεν ακο­λου­θούν τους προ­κα­θο­ρι­σμέ­νους κανό­νες. Να σεβό­μα­στε την κοι­νω­νία που ανέ­χε­ται οι άνδρες να πασπα­τεύ­ουν και να χου­φτώ­νουν χάρη στη ρατσι­στι­κή γενί­κευ­ση «όλοι οι αλλο­δα­ποί είναι καλοί». Οχι, λοι­πόν, κανέ­νας σεβα­σμός για καμία κοι­νω­νία που προ­ά­γει και ενθαρ­ρύ­νει την κατα­πί­ε­ση

Στην ανάρ­τη­σή της, η ίδια τονί­ζει πως: «Όσες φορές και να συρ­θώ στα δικα­στή­ρια, τα ίδια θα λέω: η κατα­πί­ε­ση της γυναί­κας στον ισλα­μι­κό κόσμο είναι ντρο­πή της ανθρω­πό­τη­τας, όσο ντρο­πή ήταν η σκλα­βιά στην αρχαία Αθή­να και τις βαμ­βα­κο­φυ­τεί­ες. Κανέ­νας σεβα­σμός σε καμία καταπίεση.»

Δεί­τε την ανάρ­τη­σή της:

Παρα­κά­τω το άρθρο της κας Κέζα στο “ΒΗΜΑ” που δημο­σιεύ­τη­κε στις 19.01.2016 και της επέ­συ­ρε την κλή­ση για προ­κα­ταρ­κτι­κή εξέ­τα­ση από τον «ουμα­νι­στή» κ. Δημητρά:

Πηγή: tovima.gr

Υπάρ­χει δυσκο­λία συνεν­νό­η­σης εκεί που η μπούρ­κα συνα­ντά τη μίνι φού­στα. Το ζήτη­μα ανέ­κυ­ψε στην επι­και­ρό­τη­τα λόγω της «καται­γί­δας της Κολω­νί­ας», δηλα­δή μετά τις ομα­δι­κές σεξουα­λι­κές επι­θέ­σεις μετα­να­στών σε Γερ­μα­νί­δες το βρά­δυ της Πρω­το­χρο­νιάς. Ας αφή­σου­με τους αριθ­μούς και τα γεγο­νό­τα για να αντι­με­τω­πί­σου­με δύο δια­φο­ρε­τι­κά συστή­μα­τα συμ­βί­ω­σης ανδρών και γυναι­κών, για να αντι­με­τω­πί­σου­με από τη μία τον δυτι­κό κόσμο και από την άλλη τον μου­σουλ­μα­νι­κό. Δεν έχου­με δικαί­ω­μα να πού­με ότι το ένα σύστη­μα είναι υπο­δε­έ­στε­ρο του άλλου. Αν το κάνου­με, θα κατη­γο­ρη­θού­με για υπε­ρο­ψία και ρατσισμό.

Και στα δύο συστή­μα­τα υπάρ­χουν ηθι­κοί κώδι­κες που καθο­ρί­ζουν τη θέση της γυναί­κας. Ο μου­σουλ­μα­νι­κός κόσμος κατα­πιέ­ζει τη γυναί­κα με ανή­κου­στες πρα­κτι­κές. Ανή­κου­στες για τον δυτι­κό κόσμο. Για να εργα­στεί μια γυναί­κα πρέ­πει να πάρει άδεια από τον σύζυ­γο. Ο σύζυ­γος απο­λαμ­βά­νει την πολυ­γυ­νία, ενώ οι γυναί­κες οφεί­λουν να μοι­ρα­στούν τον άνδρα με όσες εκεί­νος κρί­νει, έως τέσ­σε­ρις. Η γυναί­κα δεν έχει δικαί­ω­μα να ταξι­δέ­ψει ή να κυκλο­φο­ρή­σει στον δρό­μο χωρίς άνδρα συγ­γε­νή. Υπο­χρε­ού­ται να καλύ­πτει το σώμα, ενί­ο­τε και το πρόσωπο.

Αυτές τις πρα­κτι­κές καλού­μα­στε να τις σεβα­στού­με ως κώδι­κες μιας δια­φο­ρε­τι­κής κοι­νω­νί­ας. Δεν υπάρ­χει αντι­κει­με­νι­κό κρι­τή­ριο για να πού­με ότι μια πρα­κτι­κή είναι λάθος εντός του συστή­μα­τος όπου εφαρ­μό­ζε­ται. Αλλω­στε, ποιος θα κρί­νει ένα σύστη­μα καλύ­τε­ρα από το σύστη­μα αυτό καθαυ­τό; Αν απο­δε­χτού­με όλα αυτά τα ωραία και ανοι­χτό­μυα­λα, οφεί­λου­με να δεχτού­με ως σωστές όλες τις πρα­κτι­κές που ανα­δεί­χτη­καν από όλα τα κοι­νω­νι­κά συστή­μα­τα. Πάμε, λοι­πόν, εκα­τό χρό­νια πίσω και να πού­με ένα μεγά­λο «μπρά­βο» στον δυτι­κό κόσμο, ο οποί­ος δεν προ­έ­βλε­πε τη συμ­με­το­χή των γυναι­κών στις εκλο­γές. Πάμε πίσω για να πού­με ένα «μπρά­βο» για την ελλη­νι­κή θεσμο­θε­τη­μέ­νη πρα­κτι­κή της προί­κας. Πάμε πίσω για να πού­με ένα «μπρά­βο» στα δύο μισθο­λό­για και στις χαμη­λό­τε­ρες αμοι­βές των γυναικών.

Αλλά­ζου­με πεδίο. Απο­δε­χτή­κα­με, λοι­πόν, ότι κάθε πολι­τι­σμός κρί­νε­ται μέσα από τους δικούς του κανό­νες. Αρα ήταν πολύ σωστοί οι νόμοι του Δρά­κο­ντα στην αρχαία Αθή­να, οι νόμοι που επέ­τρε­παν τη δολο­φο­νία σκλά­βου από τον αφέ­ντη. Η δου­λεία με βάση τη σχε­τι­κό­τη­τα του πολι­τι­σμού είναι μια απο­δε­κτή πρα­κτι­κή. Κατό­πιν να δια­βά­σου­με την «Καλύ­βα του μπαρ­μπα-Θωμά». Ας μη γίνου­με υστε­ρι­κοί με τις βαμ­βα­κο­φυ­τεί­ες, με το μαστί­γω­μα των μαύ­ρων, ας μη φρίτ­του­με με τις απα­γω­γές και την εμπο­ρία ανθρώ­πων από την Αφρι­κή. Και αυτά ανθρώ­πι­νες πρα­κτι­κές είναι, οι οποί­ες προ­έ­κυ­ψαν από έναν πολι­τι­σμό, μια ορι­σμέ­νη ιστο­ρι­κή στιγμή.

Οι Αθη­ναί­οι του Περι­κλή και οι Νότιοι της Αμε­ρι­κής είχαν πλεί­στα όσα επι­χει­ρή­μα­τα για να απο­δεί­ξουν ότι η σκλα­βιά είναι κοι­νω­νι­κή επι­λο­γή. Μια επι­λο­γή που αντι­με­τω­πί­ζει ανθρώ­πους ως κατώ­τε­ρους των άλλων λόγω της οικο­γε­νεια­κής κατα­γω­γής ή λόγω χρώ­μα­τος. Μια επι­λο­γή που περιο­ρί­ζει τις ελευ­θε­ρί­ες και κατα­πα­τά αυτά που απο­κα­λού­με ανθρώ­πι­να δικαιώ­μα­τα. Στην περί­πτω­ση που νιώ­σου­με την ανά­γκη να κατα­δι­κά­σου­με αυτές τις μορ­φές σκλα­βιάς, θα πρέ­πει να ανα­ρω­τη­θού­με για­τί υπάρ­χει ανο­χή στην κατα­πί­ε­ση των γυναι­κών στον μου­σουλ­μα­νι­κό κόσμο. Ναι, είναι ένα άλλο σύστη­μα, ναι είναι σεβα­στό στο σύνο­λο, με την Ιστο­ρία, με τις γενι­κές αρχές, πλην όμως υπάρ­χει στρέ­βλω­ση. Η θέση των γυναι­κών στην ισλα­μι­κή κοι­νω­νία είναι ολωσ­διό­λου ατι­μω­τι­κή για την ανθρωπότητα.

Υπάρ­χει μια απαί­τη­ση της πολι­τι­κής ορθό­τη­τας να σεβό­μα­στε τον μου­σουλ­μα­νι­κό κόσμο όπως είναι. Να σεβό­μα­στε δηλα­δή την κοι­νω­νία που γαλου­χεί τον άνδρα ώστε να βλέ­πει ως ατι­μα­σμέ­νες όποιες γυναί­κες δεν ακο­λου­θούν τους προ­κα­θο­ρι­σμέ­νους κανό­νες. Να σεβό­μα­στε την κοι­νω­νία που ανέ­χε­ται οι άνδρες να πασπα­τεύ­ουν και να χου­φτώ­νουν χάρη στη ρατσι­στι­κή γενί­κευ­ση «όλοι οι αλλο­δα­ποί είναι καλοί». Οχι, λοι­πόν, κανέ­νας σεβα­σμός για καμία κοι­νω­νία που προ­ά­γει και ενθαρ­ρύ­νει την καταπίεση.

* Δημο­σιεύ­θη­κε στο BHmagazino την Κυρια­κή 17 Ιανουα­ρί­ου 2016

*Οι από­ψεις του ιστο­λο­γί­ου δεν συμπί­πτουν απα­ραί­τη­τα με το περιε­χό­με­νο του άρθρου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας