Ο δυτικός «Διαφωτισμός», οι «κουμπάροι» και η Κύπρος

| upd 9 Αυγούστου 2017 19:18
0
2

Ένα ενδια­φέ­ρον άρθρο σχε­τι­κά με την Κύπρο, που έγρα­ψε φυσι­κά καθε­στω­τι­κός δημο­σιο­γρά­φος… του «ελεύ­θε­ρου» δυτι­κού κόσμου… εκεί που κάθε σχέ­ση με Σέρ­βους και Ρώσους θεω­ρεί­ται έγκλη­μα κατά του «Δια­φω­τι­σμού» της Δύσης.


Δια­βά­ζο­ντας ανά­με­σα από τις γραμ­μές κι όχι αυτού­σια την προ­πα­γάν­δα που θέλει να περά­σει …θα αντι­λη­φθού­με ενδια­φέ­ρο­ντα πράγ­μα­τα για το πως λει­τουρ­γεί και πως εκδι­κεί­ται η «πολι­τι­σμέ­νη» Δύση.

Πηγή: tovima.gr 

Στην Κύπρο, ως τα ξημε­ρώ­μα­τα της 16ης Μαρ­τί­ου, οι σχέ­σεις κομ­μά­των και επι­χει­ρη­μα­τιών και ορι­σμέ­νων πολι­τι­κών με υπε­ρά­κτιες εται­ρεί­ες φαί­νο­νταν φυσιο­λο­γι­κές. Ηταν, έλε­γαν οι πάντες, στο πλαί­σιο του νόμου. Συνε­πώς, όταν στα μέσα της δεκα­ε­τί­ας του 1990 έγι­νε γνω­στό από τους «Financial Times» ότι ξεφορ­τώ­νο­νταν εκα­τομ­μύ­ρια δολά­ρια σε μαύ­ρες σακού­λες στο αερο­δρό­μιο της Λάρ­να­κας για λογα­ρια­σμό του Σλό­μπο­νταν Μιλό­σε­βιτς, ουδείς έδω­σε τη δέου­σα πολι­τι­κή σημα­σία. Και ίσως στην Κύπρο θα περ­νού­σε απα­ρα­τή­ρη­το αυτό το γεγο­νός αν η εν λόγω εφη­με­ρί­δα δεν έγρα­φε ότι δια­χει­ρι­στής για επεν­δύ­σεις στην Κύπρο αυτών των χρη­μά­των δεν ήταν άλλος από το δικη­γο­ρι­κό γρα­φείο τού μετέ­πει­τα προ­έ­δρου της Κύπρου Τάσ­σου Παπα­δό­που­λου.

Ηταν ίσως το μεγα­λύ­τε­ρο και πιο αξιό­πι­στο δικη­γο­ρι­κό γρα­φείο στο νησί αυτό που δια­τη­ρού­σε ο Τάσ­σος Παπα­δό­που­λος και όλες τις σοβα­ρές υπο­θέ­σεις, ποι­νι­κές, αστι­κές, επι­χει­ρη­μα­τι­κές και εφο­πλι­στι­κές, αυτό τις ανα­λάμ­βα­νε. Ο πρώ­ην πρό­ε­δρος της Κύπρου κατέ­θε­σε τότε αγω­γή ενα­ντί­ον των «Financial Times» ζητώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση 250.000 λίρες, περί­που 430.000 ευρώ. Ηταν η πρώ­τη φορά που με ένα δημο­σί­ευ­μα ξένης εφη­με­ρί­δας ετί­θε­το θέμα δια­πλο­κής.
Ούτε βεβαί­ως έκα­νε εντύ­πω­ση μέχρι πρό­τι­νος ότι στη μαρ­τυ­ρι­κή Μεγα­λό­νη­σο υπήρ­χε στη Λεμε­σό το δικη­γο­ρι­κό γρα­φείο «Anastasiades & Association» που ανα­λάμ­βα­νε, ανά­με­σα στα άλλα, τις νομι­κές δια­δι­κα­σί­ες για την ίδρυ­ση υπε­ρά­κτιων εται­ρειών, καθώς και τη νομι­κή κάλυ­ψη δια­φό­ρων άλλων εται­ρειών-κολοσ­σών, για παρά­δειγ­μα στον ενερ­γεια­κό τομέα, όπως ήταν η ρωσι­κή Gazprom. Το γρα­φείο αυτό ανή­κε μέχρι προ­σφά­τως στον κ. Ν. Ανα­στα­σιά­δη, πρό­ε­δρο της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τί­ας. Μεγα­λύ­τε­ρος ίσως θόρυ­βος δημιουρ­γή­θη­κε όταν έγι­νε γνω­στή η από­φα­ση του Eurogroup για το «κού­ρε­μα» των κατα­θέ­σε­ων — και ιδιαί­τε­ρα των ρωσι­κών. Πολ­λοί διε­ρω­τή­θη­καν πώς είναι δυνα­τόν δικη­γο­ρι­κά γρα­φεία που παρεί­χαν κάλυ­ψη σε ρωσι­κές εται­ρεί­ες (και στην Gazprom) και που ανή­καν σε κυπρί­ους πολι­τι­κούς να μην αντι­δρά­σουν στην από­φα­ση του προ­έ­δρου για το «κού­ρε­μα» των ρωσι­κών κατα­θέ­σε­ων δισε­κα­τομ­μυ­ρί­ων που υπήρ­χαν (κυρί­ως) στην Τρά­πε­ζα Κύπρου, αλλά και στη Λαϊ­κή.

Ο κομμουνιστής πρόεδρος και ο καπιταλιστής

Ούτε καν μονό­στη­λο στις κυπρια­κές εφη­με­ρί­δες δεν έγι­νε η επί­σκε­ψη του ελλα­δί­τη επι­χει­ρη­μα­τία που επε­ξέ­τει­νε τις δου­λειές του και στην Κύπρο κ. Α. Βγε­νό­που­λου στον (τότε) πρό­ε­δρο της Δημο­κρα­τί­ας κ. Δ. Χρι­στό­φια. Και αυτό το θεώ­ρη­σαν στην Κύπρο φυσιο­λο­γι­κό. Ηταν όμως; Ενας πολυ­συ­ζη­τη­μέ­νος για την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τά του εκπρό­σω­πος του κεφα­λαί­ου βρι­σκό­ταν συχνά στο Προ­ε­δρι­κό Μέγα­ρο για να συνα­ντη­θεί με έναν κομ­μου­νι­στή ηγέ­τη που όταν τελεί­ω­σε (έτσι όπως τελεί­ω­σε) τη θητεία του έλε­γε ότι θα επι­στρέ­ψει στην καθη­με­ρι­νό­τη­τα, ως γιος πλύ­στρας, και στο ταπει­νό του Lada. Αλή­θεια, τι γύρευε ένας κομ­μου­νι­στής πρό­ε­δρος με τον επι­χει­ρη­μα­τία, τρα­πε­ζί­τη και ιδιο­κτή­τη του «Χίλ­τον» στη Λευ­κω­σία; Αυτό ακρι­βώς και πολ­λά άλλα εξαγ­γέλ­θη­κε ότι θα διε­ρευ­νή­σει η δικα­στι­κή έρευ­να για την οικο­νο­μι­κή τρα­γω­δία που έπλη­ξε την Κύπρο.

Υπήρ­χε, τα τελευ­ταία χρό­νια, μια απροσ­διό­ρι­στη συνερ­γα­σία ανά­με­σα στα κόμ­μα­τα και στην επι­χει­ρη­μα­τι­κή δια­πλο­κή που φαι­νό­ταν ότι κανέ­ναν δεν ενο­χλού­σε τη στιγ­μή που το βιο­τι­κό επί­πε­δο στο νησί αυξα­νό­ταν, όπως αυξα­νό­ταν και το ΑΕΠ και διο­γκω­νό­ταν ο τρα­πε­ζι­κός τομέ­ας. Κανέ­νας δεν ήθε­λε να ασχο­λη­θεί με αυτά. Ακό­μη και όταν η Επι­τρο­πή κατά της Δια­φθο­ράς του Συμ­βου­λί­ου της Ευρώ­πης (γνω­στή ως GRECO) ζήτη­σε πρό­τι­νος επι­μό­νως από την Κύπρο δια­φά­νεια στη χρη­μα­το­δό­τη­ση των κομ­μά­των και τη θέσπι­ση ενός πλαι­σί­ου για την ποι­νι­κο­ποί­η­ση του αδι­κή­μα­τος της δωρο­δο­κί­ας, τίπο­τε το ουσια­στι­κό δεν έγι­νε. Οι διω­κτι­κές αρχές στην Κύπρο συνέ­χι­ζαν να εφαρ­μό­ζουν την παλαιά νομο­θε­σία σχε­τι­κά με τα αδι­κή­μα­τα δωρο­δο­κί­ας, η οποία, να σημειω­θεί, δεν εναρ­μο­νι­ζό­ταν με τις απαι­τή­σεις της Ποι­νι­κής Σύμ­βα­σης και του Προ­σθέ­του Πρω­το­κόλ­λου της.

Η «εκδίκηση» των Ευρωπαίων

Ολα αυτά προ­φα­νώς τα έβλε­παν οι Ευρω­παί­οι και δεν μπο­ρού­σαν ποτέ να κατα­νο­ή­σουν πώς λει­τουρ­γού­σε ένα τέτοιο πολι­τι­κό σύστη­μα όπου πολι­τι­κοί και επι­χει­ρη­μα­τί­ες γίνο­νταν πολ­λές φορές ένα σώμα και υπε­ρα­σπί­ζο­νταν ο ένας τα συμ­φέ­ρο­ντα του άλλου. Απο­τε­λού­σε πολι­τι­κά ανή­θι­κη πρα­κτι­κή για έναν συντη­ρη­τι­κό Βορ­ρά που καρα­δο­κού­σε να βρει μια ευκαι­ρία για να τελειώ­σει αυτό το «πολι­τι­κό μόρ­φω­μα» «μια κι έξω». Και η ευκαι­ρία τούς δόθη­κε τα ξημε­ρώ­μα­τα του Σαβ­βά­του 16 Μαρ­τί­ου…

«Πόσοι έχετε καταθέσεις;»

Για τους κύπριους πολι­τι­κούς κάθε προ­σπά­θεια ανα­στρο­φής της κατά­στα­σης ήταν πλέ­ον αδύ­να­τη. Ηταν αργά για «συγ­γνώ­μες» αλλά και «παλι­κα­ρι­σμούς». Μόλις την περα­σμέ­νη Τετάρ­τη, στην Επι­τρο­πή Θεσμών της κυπρια­κής Βου­λής, κλή­θη­κε ο κεντρι­κός τρα­πε­ζί­της κ. Π. Δημη­τριά­δης, διο­ρι­σμέ­νος από την κυβέρ­νη­ση του κ. Χρι­στό­φια, για να δώσει τις πρώ­τες εξη­γή­σεις. Οταν οι βου­λευ­τές άρχι­σαν να του υπο­βάλ­λουν ερω­τή­σεις, αυτός παρέ­με­νε αγέ­ρω­χος. Και όταν ο κ. Ν. Παπα­δό­που­λος (γιος του Τάσ­σου Παπα­δό­που­λου και «αντάρ­της» βου­λευ­τής του Δημο­κρα­τι­κού Κόμ­μα­τος που ζητεί τώρα να εξε­τα­σθεί η περί­πτω­ση για επι­στρο­φή στη λίρα) πήγε κάτι να τον ρωτή­σει, ο κ. Δημη­τριά­δης απά­ντη­σε: «Μπο­ρεί­τε να μου πεί­τε πόσοι από εσάς έχε­τε κατα­θέ­σεις στη Λαϊ­κή Τρά­πε­ζα και πόσες από αυτές είναι πάνω από 100.000 ευρώ;». Και έπε­σε από­λυ­τη σιω­πή…

Και να σκε­φτεί­τε ότι, τού­τες τις δύσκο­λες ημέ­ρες που περ­νά η Κύπρος, πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τί­ας, βου­λευ­τές, κόμ­μα­τα (ακό­μη και το ΑΚΕΛ που τον διό­ρι­σε στη θέση αυτή), τρα­πε­ζο­ϋ­πάλ­λη­λοι, επι­χει­ρη­μα­τί­ες και απλοί πολί­τες (αμέ­το­χοι στο μεγά­λο «φαγο­πό­τι») ζητούν επι­μό­νως την παραί­τη­ση του κεντρι­κού τρα­πε­ζί­τη. Αν ο κ. Δημη­τριά­δης δεν παραι­τη­θεί, τότε ο κ. Ανα­στα­σιά­δης θα ανα­γκα­στεί να φέρει ειδι­κό νόμο στη Βου­λή για να τον απο­πέμ­ψει. Πάντως ο κ. Ν. Παπα­δό­που­λος δια­τη­ρεί ακό­μη και σήμε­ρα το νομι­κό γρα­φείο που ίδρυ­σε ο πατέ­ρας του και η «δρά­ση» του γρα­φεί­ου δεν έχει αλλά­ξει.

Οι περισ­σό­τε­ροι βου­λευ­τές είναι δικη­γό­ροι. Δεν υπάρ­χει ασυμ­βί­βα­στο ανά­με­σα στη βου­λευ­τι­κή ιδιό­τη­τα και στην επαγ­γελ­μα­τι­κή και έτσι οι βου­λευ­τές μπο­ρούν να κάνουν όποια εργα­σία θέλουν. Οπως λένε στη Μεγα­λό­νη­σο, οι δικη­γό­ροι βου­λευ­τές στην πλειο­νό­τη­τά τους έχουν κάποιες επαγ­γελ­μα­τι­κές σχέ­σεις με δικη­γο­ρι­κά γρα­φεία που ασχο­λού­νται με υπο­θέ­σεις υπε­ρά­κτιων επι­χει­ρή­σε­ων.

Και να ‘ταν μονά­χα αυτό; Οπως απο­δεί­χθη­κε από τις εισαγ­γε­λι­κές αρχές, μια ομά­δα μεγα­λο­δι­κη­γό­ρων (τα ονό­μα­τά τους βρί­σκο­νται στη διά­θε­ση των δικα­στι­κών αρχών), που είχαν σχέ­ση με τη χρη­μα­το­δό­τη­ση κομ­μά­των, εξυ­πη­ρε­τού­σαν τα νομι­κά συμ­φέ­ρο­ντα ρωσι­κών και άλλων εται­ρειών.

«Οι Ρώσοι είναι φίλοι μας»

Κατά τη διάρ­κεια της θητεί­ας της απελ­θού­σης κυβέρ­νη­σης του ΑΚΕΛ σπα­νί­ως υπήρ­χε συνε­δρί­α­ση Υπουρ­γι­κού Συμ­βου­λί­ου που να μην… κυπρο­ποιεί κάποιον ρώσο ή ουκρα­νό, ή ακό­μη και νορ­βη­γό επι­χει­ρη­μα­τία. Λει­τουρ­γού­σε περί­που σαν βιο­μη­χα­νία παρο­χής υπη­κο­ό­τη­τας την οποία ενθάρ­ρυ­νε η κυβέρ­νη­ση. Με ποιον τρό­πο; Δίνο­ντας κίνη­τρα σε όσους ήθε­λαν να γίνουν Κύπριοι ώστε να απο­φύ­γουν τη φορο­λο­γία στη χώρα τους (ή ακό­μη να «ξεπλύ­νουν» τα χρή­μα­τά τους). Αρκεί να κατα­θέ­σουν 15 εκατ. δολά­ρια στις κυπρια­κές τρά­πε­ζες, να αγο­ρά­σουν ένα ακί­νη­το και να κάνουν κάποια επέν­δυ­ση. Τα τελευ­ταία χρό­νια δόθη­κε η κυπρια­κή ιθα­γέ­νεια σε περισ­σό­τε­ρους από 8.000 Ρώσους.

Ουδείς είχε κατη­γο­ρη­θεί ή κατα­δι­κα­στεί για δια­πλο­κή και έτσι όλο αυτό το μόρ­φω­μα συνε­χι­ζό­ταν χωρίς έξω­θεν ή έσω­θεν πιέ­σεις. Ούτε καν η Εκκλη­σία δεν φαι­νό­ταν να αντι­δρά, η οποία δια­θέ­τει μεγά­λη οικο­νο­μι­κή επι­φά­νεια, επι­χει­ρή­σεις, ξενο­δο­χεία και μετο­χές σε ΜΜΕ. Ολοι ενθάρ­ρυ­ναν τις προ­σπά­θειες του Αρχιε­πι­σκό­που να μετα­βεί στο Κατάρ για επεν­δύ­σεις. Η Αρχιε­πι­σκο­πή συμ­με­τεί­χε στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την κατα­ρι­νή επέν­δυ­ση της ανέ­γερ­σης ενός πολυ­τε­λούς ξενο­δο­χεί­ου στη Λευ­κω­σία απέ­να­ντι από το «Χίλ­τον». Μάλι­στα, οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους Κατα­ρι­νούς είχαν προ­χω­ρή­σει τόσο πολύ που εκκε­νώ­θη­κε ένα στρα­τό­πε­δο της Εθνι­κής Φρου­ράς για να αρχί­σει η ανέ­γερ­ση του ξενο­δο­χεί­ου. Την τελευ­ταία στιγ­μή οι Κατα­ρι­νοί έκα­ναν πίσω και ο χώρος τώρα έχει μετα­τρα­πεί σε ένα απέ­ρα­ντο οικό­πε­δο.

Οι τραπεζίτες και οι πρόεδροι

Τη μεγα­λύ­τε­ρη ισχύ απο­κτού­σε η εκά­στο­τε κυβέρ­νη­ση μέσω του κεντρι­κού τρα­πε­ζί­τη. Συνή­θως ο κάθε πρό­ε­δρος της Κύπρου τοπο­θε­τού­σε ως κεντρι­κό τρα­πε­ζί­τη άτο­μο της απο­λύ­του εμπι­στο­σύ­νης του. Ο κ. Γλ. Κλη­ρί­δης είχε τοπο­θε­τή­σει τον κ. Χρ. Χρι­στο­δού­λου, πρώ­ην υπουρ­γό Εσω­τε­ρι­κών και εν συνε­χεία Οικο­νο­μι­κών. Λένε ότι αυτός άνοι­ξε εμμέ­σως την πόρ­τα του κ. Βγε­νό­που­λου να εξα­γο­ρά­σει τη Λαϊ­κή στην Κύπρο με την απο­μά­κρυν­ση της HSBC από την Τρά­πε­ζα της Κύπρου. Ακο­λού­θη­σαν «πρά­μα­τα και θάμα­τα» στις κυπρια­κές τρά­πε­ζες. Υπέ­ρο­γκοι μισθοί, επι­δό­μα­τα, υπε­ρω­ρί­ες, απο­ζη­μιώ­σεις, έξο­δα παρα­στά­σε­ως και πιστω­τι­κές κάρ­τες με απε­ριό­ρι­στο όριο και μπό­νους στα golden boys. Ακό­μη, χορή­γη­ση εύκο­λων δανεί­ων από την Κύπρο προς την Ελλά­δα. Και όμως, στην έκθε­ση της Alvarez Marshall ευθύ­νες επιρ­ρί­πτο­νται σε πολ­λά στε­λέ­χη τής τότε Marfin, όχι όμως στον κ. Βγε­νό­που­λο.

Στο τιμό­νι της άλλης μεγά­λης κυπρια­κής τρά­πε­ζας, της Τρά­πε­ζας Κύπρου, βρέ­θη­κε και ο αυτο­δη­μιούρ­γη­τος banker κ. Α. Ηλιά­δης. Επί οκτώ χρό­νια ήταν διοι­κη­τής χωρίς κανείς ποτέ να τον αμφι­σβη­τή­σει. Μετά όμως την απο­πο­μπή του οι κατη­γο­ρί­ες που εκτο­ξεύ­θη­καν ενα­ντί­ον του έγι­ναν πρω­το­σέ­λι­δα στις κυπρια­κές εφη­με­ρί­δες. Αν και επι­σή­μως μέχρι πρό­τι­νος η διοί­κη­ση της Τρά­πε­ζας Κύπρου τις διέ­ψευ­δε, ωστό­σο οι γνω­ρί­ζο­ντες τον κατη­γο­ρούν ότι έρι­ξε την τρά­πε­ζα έξω με την αγο­ρά ομο­λό­γων το 2009, ότι παρα­πλά­νη­σε τους μετό­χους αφού δεν τους είπε από την αρχή για την κρα­τι­κή αύξη­ση που ζήτη­σε το κυπρια­κό Δημό­σιο, ότι εξα­γό­ρα­σε τη ρωσι­κή τρά­πε­ζα Uniastrum αφού προη­γου­μέ­νως ωραιο­ποί­η­σε τα στοι­χεία της, ότι πήρε στε­γα­στι­κό δάνειο ύψους 2 εκατ. ευρώ και ότι ζήτη­σε ως απο­ζη­μί­ω­ση για την από­λυ­σή του 4 εκατ. ευρώ. Είναι από τους πρώ­τους που θα κλη­θούν για την οικο­νο­μι­κή τρα­γω­δία της Κύπρου.

Και ενώ στην Ισλαν­δία ήδη παρα­πέ­μπουν στη Δικαιο­σύ­νη τρα­πε­ζί­τες, στην Κύπρο υπήρ­ξε άλλη μία ιδιο­μορ­φία. Κεντρι­κοί τρα­πε­ζί­τες δεν ανταλ­λάσ­σουν «καλη­μέ­ρα» με τον πρό­ε­δρο της Δημο­κρα­τί­ας, υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών δια­δέ­χο­νται ο ένας τον άλλον με αλλη­λο­κα­τη­γο­ρί­ες και μηνύ­σεις. Ο κ. Βάσος Σαρ­λής (λογι­στής) που δια­δέ­χθη­κε στην κυβέρ­νη­ση Χρι­στό­φια στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών τον κ. Κίκη Καζα­μία είχε αφή­σει αιχ­μές ενα­ντί­ον του προ­κα­τό­χου του, αλλά έμει­ναν ανα­πά­ντη­τες οι κατη­γο­ρί­ες ότι επί θητεί­ας του διε­γρά­φη­σαν τα χρέη (περί­που 3,5 εκατ. ευρώ) της συν­δι­κα­λι­στι­κής οργά­νω­σης του ΑΚΕΛ ΠΕΟ.

Η τραγωδία στο Μαρί

Ολα αυτά δημιούρ­γη­σαν ένα εκρη­κτι­κό και ασφυ­κτι­κό τοπίο στις κυπρια­κές τρά­πε­ζες. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτά. Ηταν και η φονι­κή έκρη­ξη στο Μαρί (στοί­χι­σε 2,4 δισ. ευρώ), ήταν και το δημο­σιο­νο­μι­κό πρό­βλη­μα που ανα­πτύ­χθη­κε κατά τη διάρ­κεια της κυβέρ­νη­σης Χρι­στό­φια. Η κυβέρ­νη­ση υπό το ΑΚΕΛ είτε λόγω αδρά­νειας (έβλε­πε το πρό­βλη­μα που ερχό­ταν και δεν έκα­νε τίπο­τε) είτε από ανι­κα­νό­τη­τα, σε συν­δυα­σμό με τη διό­γκω­ση των πελα­τεια­κών σχέ­σε­ων, εκτό­ξευ­σε το έλλειμ­μα και την ανερ­γία.

Οι αιτίες της σύγκρουσης του Ν. Αναστασιάδη με τον κεντρικό τραπεζίτη

Ξεχω­ρι­στή περί­πτω­ση απο­τε­λούν οι σχέ­σεις του πρώ­ην κεντρι­κού τρα­πε­ζί­τη κ. Αθ. Ορφα­νί­δη (του αγα­πη­μέ­νου τρα­πε­ζί­τη του κ. Τρι­σέ, όπως τον απο­κα­λού­σαν) με τον πρώ­ην πρό­ε­δρο κ. Δ. Χρι­στό­φια. Οχι μόνο δεν μιλού­σαν μετα­ξύ τους, αλλά αλλη­λο­κα­τη­γο­ρού­νταν, και μάλι­στα δημο­σί­ως, για την κατά­ντια των ελλη­νι­κών τρα­πε­ζών και την κατά­στα­ση της οικο­νο­μί­ας. Ο κ. Ορφα­νί­δης κατη­γο­ρού­σε τον κ. Χρι­στό­φια ότι αυτός έχει την ευθύ­νη που συνα­πο­φά­σι­σε το «κού­ρε­μα» των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων και τη συνε­πα­γό­με­νη ζημιά ύψους 4 δισ. ευρώ για τις κυπρια­κές τρά­πε­ζες. Ελε­γε μάλι­στα ότι «εγώ δεν ήμουν ο αρχη­γός του κρά­τους και δεν παρευ­ρέ­θη­κα στη Σύνο­δο Κορυ­φής στην οποία ελή­φθη αυτή η από­φα­ση. Ημουν κεντρι­κός τρα­πε­ζί­της και δια­φώ­νη­σα κάθε­τα με το “κού­ρε­μα”».

Το τότε κυβερ­νών κόμ­μα ΑΚΕΛ αντα­πέ­δω­σε τα πυρά αφή­νο­ντας έκπλη­κτους τους Κύπριους που παρα­κο­λου­θού­σαν μια πραγ­μα­τι­κή μάχη μετα­ξύ κυβέρ­νη­σης και κεντρι­κού τρα­πε­ζί­τη. Τον κατη­γό­ρη­σε ότι άφη­σε πίσω του ζημιά 10 δισ. ευρώ στον τρα­πε­ζι­κό τομέα, οικειο­ποί­η­σε τους σκλη­ρούς δίσκους της Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας, αλλά και για τη λήψη δανεί­ου με ελά­χι­στο τόκο. Ο κ. Ορφα­νί­δης απά­ντη­σε κατη­γο­ρώ­ντας με τη σει­ρά του την τότε κυβέρ­νη­ση ότι υπέ­σκα­ψε τον τρα­πε­ζι­κό τομέα, ότι έσπρω­ξε την ανερ­γία σε πρω­τό­γνω­ρα ύψη, ότι έβα­λε φρέ­νο στην ανά­πτυ­ξη και έφε­ρε στην Κύπρο ένα μνη­μό­νιο που μπο­ρού­σε να είχε απο­φευ­χθεί. Επι­πλέ­ον ο κ. Ορφα­νί­δης κατη­γο­ρεί προ­σω­πι­κά τον κ. Χρι­στό­φια για παρεμ­βά­σεις υπέρ του κ. Βγε­νό­που­λου και ζήτη­σε μάλι­στα και έρευ­να από τη Βου­λή.

Ελη­ξε (όπως έλη­ξε) και η θητεία του κ. Ορφα­νί­δη (πήγε και αυτός στο Χάρ­βαρντ να παρα­δί­δει μαθή­μα­τα) και διο­ρί­στη­κε ως κεντρι­κός τρα­πε­ζί­της ένας εκλε­κτός του κ. Χρι­στό­φια, ο κ. Πανα­γιώ­της (Πανί­κος) Δημη­τριά­δης. Αμέ­σως μετά την εκλο­γή του κ. Ανα­στα­σιά­δη ξέσπα­σε και ο πόλε­μος (πάλι) ανά­με­σα στον κεντρι­κό τρα­πε­ζί­τη και στον πρό­ε­δρο της Κύπρου. Το περί­ερ­γο σ’ αυτόν τον καβγά είναι ότι ξέσπα­σε πριν από την από­φα­ση του Eurogroup που έφε­ρε, όπως τον ονο­μά­ζουν στη Μεγα­λό­νη­σο, τον «Οικο­νο­μι­κό Αττί­λα». Αιτία του ξεσπά­σμα­τος της αντι­πα­ρά­θε­σης απε­τέ­λε­σε ο τρό­πος με τον οποίο ο διοι­κη­τής χει­ρι­ζό­ταν το τρα­πε­ζι­κό σύστη­μα. Ο πρό­ε­δρος της Κύπρου εμφα­νί­στη­κε δυσα­ρε­στη­μέ­νος από τη στά­ση του διοι­κη­τή, με σημείο καμπής τους άγνω­στους όρους εντο­λής των ερευ­νών της Alvarez & Μarshall για τις ευθύ­νες των τρα­πε­ζών, καθώς και για τις παρο­χές που δόθη­καν στην Pimco για τον υπο­λο­γι­σμό του ποσού ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών. Κατη­γό­ρη­σε μάλι­στα τον κ. διοι­κη­τή για «φού­σκω­μα» του ποσού που χρειά­ζο­νται οι κυπρια­κές τρά­πε­ζες για την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σή τους, με στό­χο της απε­νο­χο­ποί­η­ση της προη­γού­με­νης κυβέρ­νη­σης Χρι­στό­φια. Ετσι όπως τα κατά­φε­ρε, σήμε­ρα οι πάντες (ακό­μη και το ΑΚΕΛ) ζητούν να παραι­τη­θεί και να λογο­δο­τή­σει στη Δικαιο­σύ­νη.

Μεγά­λο πλήγ­μα στις σχέ­σεις της νεο­ε­κλε­γεί­σης κυβέρ­νη­σης και του κ. Δημη­τριά­δη απε­τέ­λε­σαν οι φήμες που κυκλο­φό­ρη­σαν στη Λευ­κω­σία και αφο­ρού­σαν την ιδιαι­τέ­ρα του κ. Δημη­τριά­δη και την πιθα­νή συγ­γε­νι­κή της σχέ­ση με έναν από τους συμ­βού­λους της Federal Bank of Middle East. Οι φήμες επέ­με­ναν ότι η Κεντρι­κή Τρά­πε­ζα προ­σα­να­το­λι­ζό­ταν σε αδειο­δό­τη­ση της εν λόγω τρά­πε­ζας.

Μιχά­λης Σαρ­ρής

«Σε δέκα ώρες έχασε την ψυχή του»

Ο άνθρω­πος-κλει­δί για την έντα­ξη της Κύπρου στο ευρώ ήταν και εκεί­νος που επρό­κει­το τελι­κά να δια­χει­ρι­στεί το επώ­δυ­νο κού­ρε­μα: ο κ. Μιχ. Σαρ­ρής. Διε­τέ­λε­σε υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών στην κυβέρ­νη­ση Τάσ­σου Παπα­δό­που­λου και κλή­θη­κε από τον κ. Ανα­στα­σιά­δη να ανα­λά­βει ως «οικο­νο­μι­κός εγκέ­φα­λος» το υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών. Στη νέα κεντρο­δε­ξιά κυβέρ­νη­ση θεώ­ρη­σαν ότι δια­τη­ρού­σε καλές σχέ­σεις με το ΔΝΤ, αλλά και με την ΕΚΤ, καθώς και με τους Ρώσους.

Τίπο­τε όμως απ’ όλα αυτά όταν ήρθε η κατα­στρο­φή δεν του χρη­σί­μευ­σε. Θεω­ρεί­ται ωστό­σο αρχι­τέ­κτο­νας της έντα­ξης της Κύπρου στην ευρω­ζώ­νη και ότι στην περί­ο­δο της θητεί­ας του η Κύπρος είδε τα ταμεία της να γεμί­ζουν με ανέλ­πι­στα έσο­δα από τα τέλη μετα­βί­βα­σης ακι­νή­των σε Βρε­τα­νούς. Τότε, όπως ειπώ­θη­κε, εισήλ­θε 1 δισ. ευρώ στα ταμεία του κρά­τους. Σήμε­ρα αυτό που έμει­νε από τον κ. Σαρ­ρή είναι η δήλω­ση ενός ξένου δημο­σιο­γρά­φου μετά τη λήξη του Eurogroup: «Μέσα σε δέκα ώρες που διήρ­κε­σε η συνε­δρί­α­ση, έχα­σε την ψυχή του…».

Πηγή: el.wikipedia.org
*Οι από­ψεις του ιστο­λο­γί­ου δεν συμπί­πτουν απα­ραί­τη­τα με το περιε­χό­με­νο του άρθρου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας