Ποια συμφέροντα εξυπηρετεί ο Δημήτρης Χριστόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ;

| upd 9 Αυγούστου 2017 19:18
0
13

Χρι­στό­που­λος στο συνέ­δριο για την Τσα­μου­ριά… Χρι­στό­που­λος μας ενη­με­ρώ­νει ότι Ρομά, Πομά­κοι και Τουρ­κό­φω­νοι… είναι ένα ενιαίο συμπα­γές Τούρ­κι­κο πράγ­μα… δια­ψεύ­δο­ντας πρα­κτι­κά την επί­ση­μη θέση του κρά­τους…

Και αυτόν τον ανεκ­δι­ή­γη­το ο ΣΥΡΙ­ΖΑ-Soros ήθε­λε να τον εκλέ­ξου­με κι Ευρω­βου­λευ­τή και να τον πλη­ρώ­νου­με χρυ­σό και να κάνει την εξω­τε­ρι­κή πολι­τι­κή της χώρας τσίρ­κο με πολ­λούς κλό­ουν…

Στο σημείο αυτό καλό είναι να θυμη­θού­με ένα άρθρο της Ελευ­θε­ρο­τυ­πί­ας της 01.03.2008, όπου αν και πολ­λοί ήσαν εκεί­νοι που ανη­συ­χού­σαν και αντι­στά­θη­καν σθε­να­ρά ενά­ντια στο συνέ­δριο που έγι­νε περί Τσα­μου­ριάς στο Πάντειο Πανε­πι­στή­μιο, οι που­λη­μέ­νοι πρά­κτο­ρες του Ιού της Ελευ­θε­ρο­τυ­πί­ας τους απο­κα­λού­σαν «υπερ­πα­τριώ­τες», και ότι επι­βε­βαιω­νό­ταν δήθεν «η γύμνια επι­χει­ρη­μά­των της παρα­δο­σια­κής εθνι­κο­φρο­σύ­νης που αδυ­να­τεί να εκφέ­ρει για τα μειο­νο­τι­κά ζητή­μα­τα (ακό­μη και του παρελ­θό­ντος, όπως το ‘τσά­μι­κο’) τον παρα­μι­κρό λόγο πέρα από μαρ­τυ­ρο­λό­για ή ανα­ζη­τή­σεις μιας ‘κατά βάθος ελλη­νι­κής κατα­γω­γής’ των (κατά τα άλλα) ‘εχθρών του έθνους’. Αφ’ ετέ­ρου ότι, ακό­μη και σε μια συγκυ­ρία φορ­τι­σμέ­νη από ανε­πι­θύ­μη­τες εξε­λί­ξεις στη βαλ­κα­νι­κή μας γει­το­νιά, μια σοβα­ρή επι­στη­μο­νι­κή συζή­τη­ση περί μειο­νο­τή­των δεν απο­τε­λεί πια ταμπού, στο βαθ­μό του­λά­χι­στον που αυτό συνέ­βαι­νε πριν από δέκα ή δεκα­πέ­ντε χρό­νια». Σήμε­ρα… λίγα χρό­νια αργό­τε­ρα φαί­νε­ται ξεκά­θα­ρα ο ρόλος του κ. Δημή­τρη Χρι­στό­που­λου και τα λοι­πά «‘σορά­κια’ του Παντεί­ου», όπως τους απο­κά­λε­σε ο Λεω­νί­δας Απο­σκί­της.

Ακο­λου­θεί ολό­κλη­ρο το άρθρο το οποίο το βρή­κα­με εδώ. Υπο­γραμ­μί­ζου­με το σημείο όπου γίνε­ται λόγος για τον Δημή­τρη Χρι­στό­που­λο, αν και καλό είναι να το δια­βά­σε­τε ολό­κλη­ρο:

Ψυχρο­πο­λε­μι­κές εκδη­λώ­σεις κατά την ημε­ρί­δα του ΚΕΜΟ για τους Τσά­μη­δες στο Πάντειο

Το τσάμικο του Σολζενίτσιν

«Σπό­ρο» Τσά­μη­δων φυτεύ­ουν καθη­γη­τές!
(«Ελεύ­θε­ρος Τύπος», 23/3/2008)

Το πρώ­το βήμα είναι πάντα δύσκο­λο. Το από­γευ­μα της Πέμ­πτης 21 Φεβρουα­ρί­ου, στο αμφι­θέ­α­τρο «Σάκη Καρά­γιωρ­γας» του Παντεί­ου Πανε­πι­στη­μί­ου, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε η πρώ­τη δημό­σια εκδή­λω­ση που έγι­νε ποτέ στη χώρα μας για το ζήτη­μα των Τσά­μη­δων — ένα θέμα προ­σφι­λές στην κιν­δυ­νο­λο­γού­σα μερί­δα των ΜΜΕ, με το οποίο όμως μόλις τα τελευ­ταία χρό­νια άρχι­σε ν’ ασχο­λεί­ται σοβα­ρά η εγχώ­ρια επι­στη­μο­νι­κή κοι­νό­τη­τα. Συν­διορ­γα­νω­τές ήταν το εκεί Τμή­μα Πολι­τι­κής Επι­στή­μης και Ιστο­ρί­ας και το Κέντρο Ερευ­νών Μειο­νο­τι­κών Ομά­δων (ΚΕΜΟ).

Η ημε­ρί­δα περι­λάμ­βα­νε δύο μέρη. Το πρώ­το αφο­ρού­σε την ιστο­ρι­κή παρου­σία της μειο­νό­τη­τας των Τσά­μη­δων στο ελλη­νι­κό κρά­τος, από τους Βαλ­κα­νι­κούς πολέ­μους του 1912–13 ως την εκδί­ω­ξή της το 1944–45, ενώ το δεύ­τε­ρο την τρέ­χου­σα επι­και­ρό­τη­τα του ζητή­μα­τος.

Τη συζή­τη­ση άνοι­ξε ο επί­κου­ρος καθη­γη­τής του ΑΠΘ Κων­στα­ντί­νος Τσι­τσε­λί­κης, με την παρου­σί­α­ση της θεσμι­κής οργά­νω­σης των κοι­νο­τή­των των Τσά­μη­δων μετα­ξύ 1913 και 1944 — αρχι­κά ως τμή­μα των πολύ ευρύ­τε­ρων μου­σουλ­μα­νι­κών κοι­νο­τή­των της ελλη­νι­κής επι­κρά­τειας κι αργό­τε­ρα, μετά την ελλη­νο­τουρ­κι­κή ανταλ­λα­γή πλη­θυ­σμών του 1922–24, ως αλβα­νι­κή (ή «αλβα­νο­γε­νής») μειο­νό­τη­τα. Ανα­φέρ­θη­κε στο στα­δια­κό περιο­ρι­σμό των μου­φτειών της Ηπεί­ρου από 9 σε 4, στην ανυ­παρ­ξία μειο­νο­τι­κού σχο­λι­κού δικτύ­ου (πλην της διδα­σκα­λί­ας του Κορα­νί­ου), στις απα­γο­ρεύ­σεις αγο­ρα­πω­λη­σί­ας ακι­νή­των και στις συνα­κό­λου­θες τρι­βές ανά­με­σα στα μέλη της μειο­νό­τη­τας και στην ελλη­νι­κή διοί­κη­ση.

Ο φαύ­λος κύκλος της βίας στην περιο­χή ήταν το αντι­κεί­με­νο των επό­με­νων ειση­γή­σε­ων, από τον ιστο­ρι­κό Λάμπρο Μπαλ­τσιώ­τη (που ασχο­λή­θη­κε με την περί­ο­δο 1912–1941) και την επι­στη­μο­νι­κή συνερ­γά­τι­δα του ΙΜΧΑ Ελευ­θε­ρία Μαντά (που επι­κε­ντρώ­θη­κε στα γεγο­νό­τα της Κατο­χής), ενώ ο ιστο­ρι­κός Ηλί­ας Σκου­λί­δας παρου­σί­α­σε τη δικα­στι­κή εκκα­θά­ρι­ση της υπό­θε­σης: τη συλ­λο­γι­κή κατα­δί­κη 1.930 Τσά­μη­δων ερή­μην από το Δικα­στή­ριο Δωσι­λό­γων, τις βαριές κατα­δί­κες κάποιων άλλων κατ’ αντι­μω­λί­αν, καθώς και τις νομι­κές δια­δι­κα­σί­ες μετα­βί­βα­σης των περιου­σια­κών στοι­χεί­ων των φυγά­δων σε Έλλη­νες της περιο­χής.

Με τα περιου­σια­κά ζητή­μα­τα άνοι­ξε και το δεύ­τε­ρο μέρος της ημε­ρί­δας, το αφιε­ρω­μέ­νο στις σημε­ρι­νές δια­στά­σεις του θέμα­τος. Ο λέκτο­ρας του ΔΠΘ Γιάν­νης Κτι­στά­κις παρου­σί­α­σε συνο­λι­κά τη νομι­κή πλευ­ρά τόσο της διεκ­δί­κη­σης περιου­σιών εκ μέρους των Τσά­μη­δων όσο και των «εχθρι­κών περιου­σιών» Αλβα­νών πολι­τών που τέθη­καν υπό «μεσεγ­γύ­η­ση» τον Οκτώ­βριο του 1940 και παρα­μέ­νουν μέχρι σήμε­ρα κάτω απ’ αυτό το «πολε­μι­κό» καθε­στώς. Ο δημο­σιο­γρά­φος Τάσος Τέλ­λο­γλου σκια­γρά­φη­σε τα χαρα­κτη­ρι­στι­κά, το λόγο και τα αιτή­μα­τα του «τσά­μι­κου λόμπι» στη σημε­ρι­νή Αλβα­νία, τοπο­θε­τώ­ντας το φαι­νό­με­νο στις πραγ­μα­τι­κές του δια­στά­σεις. Ο λέκτο­ρας του Παντεί­ου Δημή­τρης Χρι­στό­που­λος έκλει­σε τέλος την ημε­ρί­δα με μια ανά­λυ­ση των λει­τουρ­γιών (αλλά και των αρνη­τι­κών συνε­πειών) της εθνι­κής αυτο­λο­γο­κρι­σί­ας όσον αφο­ρά τα «ανο­μο­λό­γη­τα» μειο­νο­τι­κά ζητή­μα­τα. Το κεί­με­νό του δημο­σιεύ­τη­κε στην «Αυγή» της περα­σμέ­νης Κυρια­κής (24.2).

Αν οι ειση­γή­σεις υπήρ­ξαν εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νες κι αρκού­ντως πλου­ρα­λι­στι­κές, δεν συνέ­βη καθό­λου το ίδιο και με τη συζή­τη­ση που ακο­λού­θη­σε. Για την ακρί­βεια δεν υπήρ­ξε καθό­λου συζή­τη­ση, παρ’ όλο που οι παρεμ­βά­σεις εκ μέρους των αντι­φρο­νού­ντων κρά­τη­σαν σχε­δόν μια ώρα.

Η «εξέδρα»

Στην καλύ­τε­ρη περί­πτω­ση, οι παρεμ­βαί­νο­ντες -μέλη ηπει­ρω­τι­κών συλ­λό­γων και συγ­γρα­φείς βιβλί­ων για την περιο­χή- περιο­ρί­στη­καν στην απα­ρίθ­μη­ση των εγκλη­μά­των της δωσί­λο­γης πολι­το­φυ­λα­κής των Τσά­μη­δων επί Κατο­χής, θεω­ρώ­ντας ότι οι φόνοι 600 περί­που Ελλή­νων της Θεσπρω­τί­ας από τους Ιτα­λο­γερ­μα­νούς και τους ντό­πιους συνερ­γά­τες τους δικαιο­λο­γούν και με το παρα­πά­νω την εξο­λό­θρευ­ση πολ­λα­πλά­σιων μελών της μειο­νό­τη­τας (σε μεγά­λο βαθ­μό γυναι­κών και παι­διών) από τον ΕΔΕΣ το 1944–1945 και την εκδί­ω­ξη των υπό­λοι­πων 20.000 στην Αλβα­νία. Στη χει­ρό­τε­ρη περί­πτω­ση, οι παρεμ­βά­σεις περιο­ρί­στη­καν σε δια­κη­ρύ­ξεις κραυ­γα­λέ­ου αντι­κομ­μου­νι­σμού ή επα­νέ­λα­βαν διά­φο­ρες αστειό­τη­τες της εθνι­κό­φρο­νος παρα­φι­λο­λο­γί­ας — ότι π.χ. η γλώσ­σα των Τσά­μη­δων είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα μια «ελλη­νι­κή» διά­λε­κτος που «αλβα­νο­φέρ­νει».

Απο­κα­λυ­πτι­κή του επι­πέ­δου του όλου «δια­λό­γου» ήταν η τύχη της παρέμ­βα­σής μας, όταν επι­χει­ρή­σα­με μια σύγκρι­ση του δωσι­λο­γι­σμού μειο­νο­τι­κών ομά­δων της ευρύ­τε­ρης Ηπεί­ρου, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι και βορειό­τε­ρα (στην περιο­χή της Χει­μάρ­ρας) υπήρ­ξαν κοι­νό­τη­τες (Ελλή­νων) μειο­νο­τι­κών που -όπως και οι Τσά­μη­δες- συνερ­γά­στη­καν το 1943–44 ένο­πλα με τους Γερ­μα­νούς κατα­κτη­τές κατά του εκεί αντι­στα­σια­κού κινή­μα­τος. Η παρέμ­βα­σή μας αυτή δεν μπό­ρε­σε καν να ολο­κλη­ρω­θεί, καθώς η «εξέ­δρα» των υπερ­πα­τριω­τών ξέσπα­σε σε συν­θή­μα­τα κατά του «ερυ­θρού φασι­σμού» και στη συνέ­χεια άρχι­σε να κραυ­γά­ζει ρυθ­μι­κά: «Γκου-λάγκ! Γκου-λάγκ! Σολ-ζε-νί-τσιν! Σολ-ζε-νί-τσιν!».

Ήταν άλλω­στε φανε­ρό πως οι περισ­σό­τε­ροι «αντι­φρο­νού­ντες» είχαν προ­σέλ­θει όχι για ν’ ακού­σουν ή να συζη­τή­σουν, αλλά για να δώσουν ένα μάθη­μα ελλη­νο­φρο­σύ­νης στους διορ­γα­νω­τές. Η έναρ­ξη της εκδή­λω­σης καθυ­στέ­ρη­σε έτσι 20 λεπτά, επει­δή έπρε­πε να δοθούν εξη­γή­σεις σε όσους συνέ­δε­αν την πραγ­μα­το­ποί­η­σή της με την …κήρυ­ξη της ανε­ξαρ­τη­σί­ας του Κοσυ­φο­πε­δί­ου (παρ’ ότι η διε­νέρ­γεια της ημε­ρί­δας είχε απο­φα­σι­στεί ήδη από τις 4 Σεπτεμ­βρί­ου). Ορι­σμέ­νοι έσπευ­σαν μάλι­στα να καταγ­γεί­λουν το χάρ­τη της ελλη­νι­κής Ηπεί­ρου πάνω στον οποίο ο κ. Τσι­τσε­λί­κης είχε σημειώ­σει τις έδρες των προ­πο­λε­μι­κών μου­φτειών και βακου­φί­ων, σαν «χάρ­τη της Μεγά­λης Αλβα­νί­ας»!

Μερι­κοί «αγα­να­κτι­σμέ­νοι πολί­τες» ξεκα­θά­ρι­σαν εξαρ­χής πως δεν θέλουν να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η «προ­δο­τι­κή» εκδή­λω­ση. Παρε­νέ­βη­σαν ωστό­σο πυρο­σβε­στι­κά δύο παρι­στά­με­νοι πολι­τευ­τές του ΛΑ.Ο.Σ., καλώ­ντας μεγα­λό­φω­να το λαό τους ν’ αφή­σει τους ομι­λη­τές να μιλή­σουν «για να εκτε­θούν».

Άλλοι πάλι εγκα­λού­σαν τους διορ­γα­νω­τές ότι δεν ενδια­φέ­ρο­νται για τις ελλη­νι­κές μειο­νό­τη­τες γει­το­νι­κών χωρών και τους ρωτού­σαν «για­τί δεν κάνουν και μια εκδή­λω­ση για τους Βορειοη­πει­ρώ­τες». Προ­φα­νώς αγνο­ούν πως το ΚΕΜΟ έχει εκδώ­σει από το 2003 ολό­κλη­ρο βιβλίο με ανα­λύ­σεις για το ζήτη­μα («Η ελλη­νι­κή μειο­νό­τη­τα της Αλβα­νί­ας», εκδ. Κρι­τι­κή).

Δυνα­μι­κή υπήρ­ξε η παρου­σία και του γενι­κού γραμ­μα­τέα της Ένω­σης Χει­μαρ­ριω­τών, Φρέ­ντι Μπε­λέ­ρη. Το 1995 ήταν ένας από τους 5 οπλο­φό­ρους του «Μετώ­που Απε­λευ­θέ­ρω­σης Βορεί­ου Ηπεί­ρου» (Μ.Α.Β.Η.) που συνε­λή­φθη­σαν ένο­πλοι πάνω στα ελλη­νο­αλ­βα­νι­κά σύνο­ρα, για να κατα­δι­κα­στούν τελι­κά ελα­φρά σαν κοι­νοί «λαθρέ­μπο­ροι όπλων». Σήμε­ρα ο κ. Μπε­λέ­ρης συνι­στά βασι­κό πλη­ρο­φο­ριο­δό­τη των ΜΜΕ του «πατριω­τι­κού χώρου», όπως δια­πι­στώ­νου­με από ολο­σέ­λι­δη συνέ­ντευ­ξή του περί «αλβα­νι­κού επε­κτα­τι­σμού» στο «Πρώ­το Θέμα» (24.2). Στην ημε­ρί­δα του ΚΕΜΟ ζητού­σε έτσι και τα ρέστα. Απευ­θυ­νό­με­νος π.χ. σε δημο­σιο­γρά­φο του «Ιού», υπο­στή­ρι­ξε μεγα­λό­φω­να: «Το λάθος μας ήταν ένα. Ότι, όταν ήρθα­τε στη Χει­μάρ­ρα, σας αφή­σα­με να φύγε­τε ζωντα­νοί και δεν σας κόψα­με τα κεφά­λια». Ανα­φε­ρό­ταν φυσι­κά σε παλιό­τε­ρο ρεπορ­τάζ μας από τη γενέ­τει­ρά του, σχε­τι­κά με το κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κό υπό­βα­θρο της διέ­νε­ξης μετα­ξύ των εκεί «πατριω­τών» και «προ­δο­τών» («Κ.Ε.» 12.11.2000).

Δεν έλει­ψαν, τέλος, ούτε τα απα­ραί­τη­τα χάπε­νινγκ: ο «αγα­να­κτι­σμέ­νος» θεα­τής π.χ., που μέσα σε χει­ρο­κρο­τή­μα­τα καλού­σε τους Τσά­μη­δες «να έρθουν με την όπι­σθεν», ώστε κι εμείς με τη σει­ρά μας «να πάμε στη Βόρειο Ήπει­ρο, εκεί όπου είναι ο αρχέ­γο­νος Ελλη­νι­σμός», ή οι μερι­κές δεκά­δες (Βορειοη­πει­ρώ­τες;) ομό­λο­γοί του που, απο­χω­ρώ­ντας από την αίθου­σα, φώνα­ζαν στα …αλβα­νι­κά το σύν­θη­μα: «Τσά­μη­δες, Τσέ­χοι, Εβραί­οι, οι χει­ρό­τε­ρες φυλές του κόσμου!»

Οι δημοσιογράφοι

Αυτά όσον αφο­ρά την ίδια την εκδή­λω­ση, η έκβα­ση της οποί­ας επι­βε­βαί­ω­σε ξανά δύο πράγ­μα­τα: αφ’ ενός μεν τη γύμνια επι­χει­ρη­μά­των της παρα­δο­σια­κής εθνι­κο­φρο­σύ­νης που αδυ­να­τεί να εκφέ­ρει για τα μειο­νο­τι­κά ζητή­μα­τα (ακό­μη και του παρελ­θό­ντος, όπως το «τσά­μι­κο») τον παρα­μι­κρό λόγο πέρα από μαρ­τυ­ρο­λό­για ή ανα­ζη­τή­σεις μιας «κατά βάθος ελλη­νι­κής κατα­γω­γής» των (κατά τα άλλα) «εχθρών του έθνους». Αφ’ ετέ­ρου ότι, ακό­μη και σε μια συγκυ­ρία φορ­τι­σμέ­νη από ανε­πι­θύ­μη­τες εξε­λί­ξεις στη βαλ­κα­νι­κή μας γει­το­νιά, μια σοβα­ρή επι­στη­μο­νι­κή συζή­τη­ση περί μειο­νο­τή­των δεν απο­τε­λεί πια ταμπού, στο βαθ­μό του­λά­χι­στον που αυτό συνέ­βαι­νε πριν από δέκα ή δεκα­πέ­ντε χρό­νια. Και η συμ­βο­λή του ΚΕΜΟ σ’ αυτό τον έμπρα­κτο εκδη­μο­κρα­τι­σμό της δημό­σιας ζωής της χώρας μας δύσκο­λα μπο­ρεί να υπο­τι­μη­θεί.

Δια­φο­ρε­τι­κή γνώ­μη είχαν ωστό­σο κάποια ΜΜΕ. Η συντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα των αθη­ναϊ­κών εντύ­πων και κανα­λιών απα­ξί­ω­σε βέβαια ν’ ασχο­λη­θεί και στο ελά­χι­στο με την εκδή­λω­ση, παρά το αυξη­μέ­νο ενδια­φέ­ρον των ημε­ρών για ό,τι σχε­τί­ζε­ται με το ευρύ­τε­ρο «αλβα­νι­κό ζήτη­μα». Η μονα­δι­κή ψύχραι­μη περι­γρα­φή της βρα­διάς που μπο­ρέ­σα­με να εντο­πί­σου­με αναρ­τή­θη­κε έτσι σ’ ένα μπλογκ.

Τα δελ­τία του ALPHA ασχο­λή­θη­καν αντί­θε­τα επα­νει­λημ­μέ­να με την εκδή­λω­ση, κάτω από τον «προ­κλη­τι­κό» (και συκο­φα­ντι­κό) τίτλο «Υπέρ των Τσά­μη­δων Έλλη­νες επι­στή­μο­νες». Οι παρεμ­βά­σεις εκεί της Λιά­νας Κανέλ­λη εξυ­μνή­θη­καν από παρα­δο­σια­κά κομ­μου­νι­στο­φά­γους ακρο­δε­ξιούς μπλό­γκερ, ενώ ο βου­λευ­τής της Ν.Δ. Γιάν­νης Μανώ­λης ειση­γή­θη­κε (στο πρω­ι­νό μαγκα­ζί­νο του Μάνε­ση) την προ­λη­πτι­κή κατα­στο­λή των εθνι­κά υπό­πτων ερευ­νη­τών: «Την ώρα που ξεκι­νά αυτή η προ­σπά­θεια, κι όχι όταν θα έχει πεί­σει αυτή η προ­πα­γάν­δα και Μεγά­λες Δυνά­μεις.»(!)

Από κοντά και οι σχο­λια­στές του «πατριω­τι­κού χώρου». «Η κυβέρ­νη­ση του …Παντεί­ου θέτει και θέμα Τσα­μου­ριάς!» εξα­νί­στα­ται π.χ. στην προ­σω­πι­κή του στή­λη ο Δημή­τρης Ρίζος του «Αδέ­σμευ­του Τύπου» (25.2), κάνο­ντας λόγο για «αστεί­ους “προ­ο­δευ­τι­κούς”, δήθεν αρι­στε­ρό­φρο­νες» πανε­πι­στη­μια­κούς με «ηλί­θια πιστεύω», που «παρι­στά­νουν τους πνευ­μα­τι­κούς ανθρώ­πους» και ρωτώ­ντας ειρω­νι­κά «αν αυτοί οι καθη­γη­τές ήταν Έλλη­νες ή τίπο­τα υπο­λείμ­μα­τα Τσά­μη­δων, από τους συνερ­γά­τες των ναζί». Στην ομό­φρο­να «Χώρα», πάλι, κάποιος Ανδρου­τσό­που­λος χαρα­κτη­ρί­ζει τους διορ­γα­νω­τές της ημε­ρί­δας «Εφιάλ­τες» (23.2). Αλλά και ο «Ελεύ­θε­ρος Τύπος» του ζεύ­γους Αγγε­λο­πού­λου κατήγ­γει­λε δια χει­ρός Νίκου Σίμου την ημε­ρί­δα, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς την «ανό­η­τη πρω­το­βου­λία» που «παί­ζει το παι­χνί­δι της Αλβα­νί­ας» (23.2).

Την ανα­λυ­τι­κό­τε­ρη ενη­μέ­ρω­ση του «χώρου» την ανέ­λα­βε ωστό­σο ο «διευ­θυ­ντής πολι­τι­κών θεμά­των» και αρθρο­γρά­φος των ουφο­λο­γι­κών περιο­δι­κών «Τρί­το Μάτι» και «Hellenic Nexus», Λεω­νί­δας Απο­σκί­της. Κεί­με­νό του με τίτλο «Τα “σορά­κια” του Παντεί­ου έσπα­σαν τα μού­τρα τους» ανα­δη­μο­σιεύ­θη­κε σε κάθε λογής εθνο­πρε­πή φαν­ζίν, sites και blogs -από το φασι­στι­κό Greek Alert μέχρι τη «Ρήξη» του Καρα­μπε­λιά-, ενώ αξιο­ποι­ή­θη­κε ως απο­κλει­στι­κή πηγή και από τον «Πρω­ι­νό Λόγο» των Ιωαν­νί­νων (23.2.08).

Η ευθύ­νη για την «ανα­κί­νη­ση του ζητή­μα­τος» επιρ­ρί­πτε­ται εδώ στον «Ουγ­γρο­ε­βραίο μεγι­στά­να Σόρος», «γύρω από τη γραμ­μή» του οποί­ου -και τη «νεο­τα­ξι­κή στρα­τη­γι­κή δημιουρ­γί­ας μειο­νο­τή­των»- υπο­τί­θε­ται πως «κινού­νται» οι διορ­γα­νω­τές.

Πάλι καλά που δεν πλά­κω­σε και η εξω­γή­ι­νη ελλη­νό­φρων «Ομά­δα Έψι­λον», για να γίνουν τα πάντα κόλα­ση…


 

Τέλος σας παρα­θέ­του­με την άπο­ψη του κ. Χρι­στό­που­λου για την μειο­νό­τη­τα της Θρά­κης, η οποία δημο­σιεύ­τη­κε στον ΣΚΑΪ.

Πηγή: skai.gr
*Οι από­ψεις του ιστο­λο­γί­ου δεν συμπί­πτουν απα­ραί­τη­τα με το περιε­χό­με­νο του άρθρου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας