Ποιος ήταν ο «Νενέκος»; Ποια η σχέση του Κολοκοτρώνη με τον όρο-προσβολή

| upd 9 Αυγούστου 2017 19:18
0
35

Ο Θεό­δω­ρος Κολο­κο­τρώ­νης σαν σήμε­ρα το 1828 μίλη­σε για “νενέ­κους” και είπε το “φωτιά και τσε­κού­ρι στους προ­σκυ­νη­μέ­νους. Από τότε το “νενέ­κος” είναι η χει­ρό­τε­ρη προ­σβο­λή που μπο­ρεί να δεχτεί πολι­τι­κός. Πολ­λοί την έχουν εκστο­μί­σει την προ­σβο­λή.

Ποιος ήταν ο Νενέ­κος και για­τί το όνο­μά του έγι­νε συνώ­νυ­μο της εθνι­κής προ­δο­σί­ας;

Οπλαρ­χη­γός της Επα­νά­στα­σης του 1821

Ο Δημή­τριος Νενέ­κος κατα­γό­ταν από το χωριό Ζου­μπά­τα των Πατρών κι έγι­νε οπλαρ­χη­γό­ςτου προ­κρί­του της Πάτρας Βενι­ζέ­λου Ρού­φου , αφού προη­γου­μέ­νως δολο­φό­νη­σε τους πολε­μι­στές Σπα­νο­κυ­ριά­κο και Σαγιά που διεκ­δι­κού­σαν το ίδιο αξί­ω­μα.

Δια­κρί­θη­κε στις πολιορ­κί­ες της Πάτρας και του Μεσο­λογ­γί­ου, αλλά μετά την άλω­ση του, συνερ­γά­στη­κε με τον αλβα­νι­κής κατα­γω­γής, Αιγύ­πτιο στρα­τη­γό Ιμπρα­ήμ, ο οποί­ος του προ­σέ­φε­ρε προ­νό­μια. Το 1826 προ­σκύ­νη­σε και συμπα­ρέ­συ­ρε μαζί του και πολ­λούς άλλους. Το 1827, επι­κε­φα­λής των Τουρ­κο­προ­σκυ­νη­μέ­νων πολέ­μη­σε ενα­ντί­ον των Ελλή­νων και τους νίκη­σε. Για αυτά τα «κατορ­θώ­μα­τα» του και με τη μεσο­λά­βη­ση του Ιμπρα­ήμ, έγι­νε με δια­τα­γή του Σουλ­τά­νου, «μπέ­ης».

Ο Γέρος του Μοριά, Θεό­δω­ρος Κολο­κο­τρώ­νης, βλέ­πο­ντας τις θυσί­ες και τους αγώ­νες των Ελλή­νων, να πηγαί­νουν χαμέ­νοι, αντέ­τει­νε το ιστο­ρι­κό «Φωτιά και τσε­κού­ρι στους προ­σκυ­νη­μέ­νους!» και «ξανα­ζω­ντά­νε­ψε» την ετοι­μο­θά­να­τη Επα­νά­στα­ση. Απά­ντη­σε με μια χωρίς προη­γού­με­νο τρο­μο­κρα­τία στην τρο­μο­κρα­τία του Ιμπρα­ήμ. Όσα χωριά αρνού­ντο να επα­νέλ­θουν στο ελλη­νι­κό στρα­τό­πε­δο, δέχο­νταν αιφ­νι­δια­στι­κές επι­θέ­σεις από τους άνδρες του Γέρου. Σε όλο τον Μοριά οι πρω­τερ­γά­τες του προ­σκυ­νή­μα­τος συλ­λαμ­βά­νο­νταν και εκτε­λού­νταν.

Όταν ο Ιμπρα­ήμ από την Πάτρα ξεκι­νού­σε για τα Καλά­βρυ­τα με τον στρα­τό του και το Νενέ­κο με 2.000 δικούς του στο χάνι του Βερ­βέ­νι­κου ο Ιμπρα­ήμ παρα­δρό­μη­σε και περα­πλα­νή­θη­κε μέσα στο δάσος ώσπου έπε­σε πάνω στο Νενέ­κο και τους Αρβα­νι­τά­δες του. Στου Δεσπό­τη τη Βρύ­ση καθώς προ­χω­ρού­σε αυτός με τη νέα του συνο­δεία κοι­μή­θη­κε. Στην διάρ­κεια του ύπνου του όμως τον φύλα­γαν καλά οι Νενε­καί­οι γι’ αυτό σαν έφτα­σε στο στρα­τό­πε­δό του «επή­νε­σε τον Νενέ­κον δια την πίστην του,και παρ­ρή­σια μάλι­στα τον εχάι­δευ­σε με τα χέρια του ενώ­πιον των επι­σή­μων Τούρ­κων». Ο Κολο­κο­τρώ­νης μαθαί­νο­ντας ότι ο Νενέ­κος είχε τον Ιμπρα­ήμ στα χέρια του και δεν τον σκό­τω­σε, «…ωρκί­σθει παρ­ρη­σία ημών εις τον Μεγά­λον Θεόν των Ελλή­νων και είπεν, ότι επι­θυ­μεί τον φόνον του Νενέ­κου, και αν τον εύρι­σκε που­θε­νά με τα ίδια του τα χέρια τον εφό­νευ­εν, πράγ­μα πολύ παρά­ξε­νον και πρω­τά­κου­στον απο το στό­μα του Κολο­κο­τρώ­νη να ομι­λή περί φόνου, και ότι μόνος του θέλει να τον κάμη».

Η εκτέ­λε­ση του Νενέ­κου, έγι­νε τελι­κά το 1828, κατ’ εντο­λήν του Κολο­κο­τρώ­νη, από τον αδελ­φό του δολο­φο­νη­μέ­νου Σαγιά.

Πηγή: Onalert
*Οι από­ψεις του ιστο­λο­γί­ου δεν συμπί­πτουν απα­ραί­τη­τα με το περιε­χό­με­νο του άρθρου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας