Ψείρες: Πώς μεταδίδονται και πώς θα απαλλαγείτε οριστικά

| upd 9 Αυγούστου 2017 19:18
0
11

Ποιος δεν έχει ταλαι­πω­ρη­θεί ως παι­δί ή και ως ενή­λι­κας από τις ψεί­ρες και τη βασα­νι­στι­κή φαγού­ρα που προ­κα­λούν.

Η ενή­λι­κη θηλυ­κή ψεί­ρα είναι ένα γκρι-άσπρο έντο­μο μήκους 3–4 χιλιο­στών. Το αρσε­νι­κό είναι ελα­φρά μικρό­τε­ρο. Οι δαγκά­νες στα πόδια τους είναι προ­σαρ­μο­σμέ­νες έτσι ώστε να προ­σκολ­λώ­νται στις τρί­χες.

Τον άνθρω­πο προ­σβάλ­λουν 2 είδη ψεί­ρας: Η φθεί­ρα του ανθρώ­που (που δια­κρί­νε­ται σε φθεί­ρα του τρι­χω­τού και τη φθεί­ρα του σώμα­τος) και η φθεί­ρα του εφη­βαί­ου.

Κατά τη διάρ­κεια της ζωής του, που είναι περί­που 40 ημέ­ρες, το θηλυ­κό γεν­νά 300 περί­που αυγά με συχνό­τη­τα 7–10 ημε­ρη­σί­ως. Τα αυγά προ­σκολ­λώ­νται στις τρί­χες με ένα συγκολ­λη­τι­κό υλι­κό από χιτί­νη που εκκρί­νε­ται από επι­πρό­σθε­τους βοη­θη­τι­κούς αδέ­νες του θηλυ­κού. Η κατάλ­λη­λη θερ­μο­κρα­σία για την εκκό­λα­ψη δεν είναι μικρό­τε­ρη από 31°C, γι’ αυτό και τα αυγά προ­σκολ­λώ­νται στις τρί­χες κοντά στο δέρ­μα (γι’ αυτό και το κού­ρε­μα με την «ψιλή», απο­μα­κρύ­νει τις ψεί­ρες και τις κόνι­δες, όχι όμως και τα αυγά). Όταν εκκο­λα­φτεί ή νύμ­φη και βγει από το αυγό, το άδειο κέλυ­φος που λέγε­ται κόνι­δα είναι άσπρη στο χρώ­μα, και φαί­νε­ται πιο εύκο­λα από τα αυγά που έχουν το χρώ­μα του δέρ­μα­τος και βρί­σκο­νται σε επα­φή με το δέρ­μα.

Οι κόνι­δες ανα­γνω­ρί­ζο­νται εύκο­λα και εμφα­νί­ζο­νται με μεγα­λύ­τε­ρη πυκνό­τη­τα στην βρεγ­μα­τι­κή και στην ινια­κή χώρα του τρι­χω­τού. Πολ­λές φορές όμως μπο­ρού­με να τις μπερ­δέ­ψου­με με πιτυ­ρί­δα ή κατά­λοι­πα δια­φό­ρων λακ κλπ.

Στη διάρ­κεια της ζωής της η ψεί­ρα τρέ­φε­ται με ανθρώ­πι­νο αίμα. Αν η θερ­μο­κρα­σία στο περι­βάλ­λον ανέ­βει (πχ. όταν το άτο­μο έχει πυρε­τό) ή κατέ­βει (πχ. θάνα­τος), τότε η ψεί­ρα θα φύγει προς ανα­ζή­τη­ση νέου ξενι­στή. Γι’ αυτό και οι ειδι­κοί συστή­νουν τη συχνή χρή­ση θερ­μού αέρα με το πιστο­λά­κι κατά το στέ­γνω­μα των μαλ­λιών μετά το λού­σι­μο.

Μετάδοση

  • Οι ψεί­ρες συνή­θως μετα­δί­δο­νται με την άμε­ση προ­σω­πι­κή επα­φή και την ανταλ­λα­γή ρού­χων.
  • Το σχο­λείο, οι πετσέ­τες, οι χτέ­νες και οι βούρ­τσες που μοι­ρα­ζό­μα­στε διευ­κο­λύ­νουν τη μετά­δο­ση της ψεί­ρας. Αυτό συμ­βαί­νει για­τί οι ψεί­ρες πρώ­τα εξα­πλώ­νο­νται και αργό­τε­ρα αρχί­ζουν τα δίνουν τα πρώ­τα συμ­πτώ­μα­τα, που είναι η έντο­νη φαγού­ρα.
  • Επι­πλέ­ον, είναι σχε­δόν αόρα­τες, αφού τα ενή­λι­κα έχουν μήκος 3–4 χιλιο­στά και αλλά­ζουν ανά­λο­γα το χρώ­μα τους.
  • Η παρου­σία τους στο τρι­χω­τό της κεφα­λής συνο­δεύ­ε­ται από κνη­σμό, δυσά­ρε­στη μυρω­διά και μικρές, οβάλ λευ­κές ή γκρι κηλί­δες, που κολ­λά­νε στον άξο­να τρί­χας.
  • Συνή­θως μπο­ρεί­τε να τις δεί­τε στο πίσω μέρος της βάσης του λαι­μού, τους κρο­τά­φους και γύρω από τα αυτιά.

Πώς θα τις απομακρύνετε

  • Ένα μεταλ­λι­κό χτε­νά­κι βοη­θά­ει να ξετρυ­πώ­νε­τε τα παρά­σι­τα και να ξεκολ­λά­τε τις κόνι­δες. Υπάρ­χουν όμως και μια σει­ρά από ειδι­κά προ­ϊ­ό­ντα τα οποία μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν ειδι­κά σε παι­διά. Καλό είναι να γίνε­ται μια επα­να­λη­πτι­κή-προ­λη­πτι­κή θερα­πεία 7 ημέ­ρες μετά την πρώ­τη, ώστε να σκο­τω­θούν και τα τελευ­ταία παρά­σι­τα που βρί­σκο­νταν μέσα σε αβγά και έχουν εκκο­λα­φθεί.
  • Επει­δή οι κόνι­δες ανοί­γουν κάθε επτά ημέ­ρες, εάν μετά την πρώ­τη θερα­πεία έχουν επι­βιώ­σει κάποιες, θα τις κατα­πο­λε­μή­σε­τε ώστε να απαλ­λα­γεί­τε ορι­στι­κά από το πρό­βλη­μα.
  • Αν θέλε­τε, εφαρ­μό­στε ελαιό­λα­δο στο κεφά­λι, καθώς, σύμ­φω­να με ειδι­κούς, ίσως να «πνί­γουν» τις κόνι­δες. Στη συνέ­χεια, απο­μα­κρύ­νε­τε με μία χτέ­να τα αυγά που απο­κολ­λή­θη­καν.
  • Απο­λυ­μά­νε­τε τα σεντό­νια και τα προ­σω­πι­κά σας αντι­κεί­με­να, όπως χτέ­νες και καπέ­λα, σε υψη­λή θερ­μο­κρα­σία.
  • Καθα­ρί­στε στρώ­μα­τα και χαλιά με ατμό.
  • Κατά το διά­στη­μα της θερα­πεί­ας, απο­φεύ­γε­τε τη στε­νή συνα­να­στρο­φή με άλλα άτο­μα.
  • Η προ­λη­πτι­κή αγω­γή είναι απα­ραί­τη­τη ώστε να μην ξανα­εμ­φα­νι­στούν στο σχο­λείο.

Μύθοι για την εξάπλωση και την καταπολέμηση των ψειρών

Οι ψεί­ρες προ­σελ­κύ­ο­νται από τη βρω­μιά
Οι δερ­μα­το­λό­γοι τονί­ζουν ότι οι ψεί­ρες δεν σχε­τί­ζο­νται με την κακή υγιει­νή. Η εξά­πλω­σή τους βασί­ζε­ται στις συχνές συνα­να­στρο­φές με άτο­μα που έχουν ψεί­ρες.

Τα κατοι­κί­δια έχουν ψεί­ρες
Οι ψεί­ρες που ζουν και ανα­πα­ρά­γο­νται στο τρι­χω­τό της κεφα­λής των ανθρώ­πων δεν επι­βιώ­νουν στα ζώα. Τα τσι­μπού­ρια και οι ψύλ­λοι δια­φέ­ρουν από τις ψεί­ρες.

Οι ψεί­ρες πηδούν και πετούν
Οι ψεί­ρες μπο­ρούν μόνο να περ­πα­τή­σουν. Γι’ αυτό και είναι συχνό­τε­ρο στα παι­διά να κολ­λή­σουν ψεί­ρες, καθώς συνη­θί­ζουν να ακου­μπούν τα κεφά­λια τους όταν παί­ζουν ή κοι­μού­νται μαζί.

Το σπί­τι μπο­ρεί να μολυν­θεί από τις ψεί­ρες
Δεν είναι συχνό φαι­νό­με­νο μια ψεί­ρα να μετα­φερ­θεί σε ένα μαξι­λά­ρι ή ένα έπι­πλο. Οι ειδι­κοί υπο­στη­ρί­ζουν ότι οι ψεί­ρες έχουν την ικα­νό­τη­τα να προ­σκολ­λώ­νται στην τρί­χα και φεύ­γουν πολύ δύσκο­λα από αυτή.

Χρειά­ζο­νται ειδι­κά προ­ϊ­ό­ντα για να κατα­πο­λε­μή­σου­με τις ψεί­ρες
Οι ψεί­ρες έχουν την ικα­νό­τη­τα να ανα­πτύσ­σουν ανθε­κτι­κό­τη­τα στα ενερ­γά συστα­τι­κά των ειδι­κών σαμπουάν. Επί­σης πολ­λά από τα προ­ϊ­ό­ντα που κυκλο­φο­ρούν δεν αντι­με­τω­πί­ζουν απο­τε­λε­σμα­τι­κά τις κόνι­δες.

Οι ψεί­ρες προ­κα­λούν φαγού­ρα
Η φαγού­ρα δεν είναι απα­ραί­τη­το σύμ­πτω­μα. Για το λόγο αυτό, χρειά­ζε­ται οι γονείς να ελέγ­χουν τακτι­κά το κεφά­λι των παι­διών τους.

*Οι από­ψεις του ιστο­λο­γί­ου δεν συμπί­πτουν απα­ραί­τη­τα με το περιε­χό­με­νο του άρθρου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας