Ταραχές στο Ιράν: Λαϊκές διαδηλώσεις ή ακόμα μία ”έγχρωμη επανάσταση”;

| upd 7 Ιανουαρίου 2018 01:08
0
15

Ένα γνώ­ρι­μο θέα­μα ξεδι­πλώ­νε­ται στο Ιράν τις τελευ­ταί­ες ημέ­ρες καθώς αντι­κυ­βερ­νη­τι­κές δια­δη­λώ­σεις σε διά­φο­ρες πόλεις που αρχι­κά ξεκί­νη­σαν ως ειρη­νι­κή δια­μαρ­τυ­ρία για τις οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες στη χώρα, ξαφ­νι­κά έγι­ναν βίαιες με την εμφά­νι­ση οπλι­σμέ­νων δια­δη­λω­τών και απο­τέ­λε­σμα μέχρι τώρα πάνω από 12 νεκρούς καθώς και κατα­στρο­φή δημό­σιας περιου­σί­ας.

Ο Αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος Ντό­ναλντ Τραμπ που εδώ και μήνες κατα­φέ­ρε­ται ενα­ντί­ον του Ιράν δεν έχα­σε φυσι­κά την ευκαι­ρία και προ­έ­τρε­ψε ανοι­χτά σε αλλα­γή καθε­στώ­τος ενώ αμε­ρι­κα­νι­κά ΜΜΕ απαι­τούν από όλους να στα­θούν με τους δια­δη­λω­τές στον ”αγώ­να τους για ελευ­θε­ρία”.

Ο λόγος που αυτό το θέα­μα είναι γνώ­ρι­μο είναι επει­δή στο παρελ­θόν το είδα­με ξανά στη Λιβύη, την Αίγυ­πτο και τη Συρία, καθώς και στο ίδιο το Ιράν στα τέλη του 2000, επα­να­λαμ­βα­νό­με­να χαρα­κτη­ρι­στι­κά γνω­ρί­σμα­τα της ”Αρα­βι­κής Άνοι­ξης”.

Ενώ τα αρχι­κά αιτή­μα­τα των Ιρα­νών μπο­ρεί να είναι δίκαια και αφο­ρούν την αύξη­ση των τιμών στα τρό­φι­μα και την ανερ­γία η οποία στο Ιράν βρί­σκε­ται κάπου στο 12%, πράγ­μα­τα που εν μέρει είναι απο­τε­λέ­σμα­τα των αμε­ρι­κα­νι­κών κυρώ­σε­ων στο Ιράν, ξαφ­νι­κά η όλη κατά­στα­ση πήρε πολι­τι­κή τρο­πή και αρχί­σα­με να ακού­με ανα­φο­ρές ότι οι δια­δη­λω­τές φωνά­ζουν συν­θή­μα­τα όπως «Θάνα­τος στους κλη­ρι­κούς – Θάνα­τος στον Χαμε­νεΐ – Θάνα­τος στον δικτά­το­ρα».

Αυτό θυμί­ζει πολύ την κατά­στα­ση στη Συρία πριν ξεσπά­σει ο πόλε­μος. Σύμ­φω­να με τη μαρ­τυ­ρία στο Off the Record ενός Σύριου πρό­σφυ­γα που συμ­με­τεί­χε στις δια­δη­λώ­σεις στη Συρία το 2011, οι αρχι­κές δια­μαρ­τυ­ρί­ες ήταν απλά για περισ­σό­τε­ρη ελευ­θε­ρία στα μέσα ενη­μέ­ρω­σης, ξαφ­νι­κά όμως άρχι­σαν να εμφα­νί­ζο­νται όπλα από το που­θε­νά και διά­φο­ροι ιμά­μη­δες έδω­σαν και θρη­σκευ­τι­κή διά­στα­ση αρχί­ζο­ντας να φωνά­ζουν από τα τζα­μιά.

Πρέ­πει λοι­πόν να ανα­ρω­τη­θού­με εάν οι τελευ­ταί­ες αντι­κυ­βερ­νη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες στο Ιράν είναι μέρος μιας ξένης προ­σπά­θειας να απο­στα­θε­ρο­ποι­ή­σει τη χώρα εκμε­ταλ­λευό­με­νη τη δυσα­ρέ­σκεια μέρους του κόσμου με την ηγε­σία της.

Ήδη πριν δύο ημέ­ρες ο αντι­κυ­βερ­νή­της της επαρ­χί­ας του Λορε­στάν, Χαμπι­μπο­λάχ Χοτζα­στε­πούρ, έκα­νε λόγο για ”εχθρι­κές ομά­δες και ξένες υπη­ρε­σί­ες πλη­ρο­φο­ριών πίσω από τις ταρα­χές”, ενώ εχθές το υπουρ­γείο πλη­ρο­φο­ριών του Ιράν ανα­κοί­νω­σε ότι έχει ταυ­το­ποι­ή­σει και συνέλ­λα­βε αρκε­τούς πρά­κτο­ρες που βρί­σκο­νταν πίσω από τις ταρα­χές.

Ρωσία, Τουρ­κία και Συρία, έκα­ναν επί­σης λόγο για ξένη παρέμ­βα­ση. Το υπουρ­γείο εξω­τε­ρι­κών της Ρωσί­ας δήλω­σε ότι ”Αυτό είναι εσω­τε­ρι­κό ζήτη­μα του Ιράν, εξω­τε­ρι­κή ανά­μι­ξη που απο­στα­θε­ρο­ποιεί την κατά­στα­ση είναι απα­ρά­δε­κτη”. Σε ανά­λο­γη δήλω­ση η Τουρ­κία είπε ότι ελπί­ζει ”να απο­φευ­χθούν οι παρεμ­βά­σεις ξένων δυνά­με­ων”, ενώ η πιο δηλω­τι­κή ήταν η Συρία η οποία μέσω του υπουρ­γεί­ου εξω­τε­ρι­κών της εξέ­φρα­σε την πεποί­θη­ση ότι ”η ηγε­σία του Ιράν, η κυβέρ­νη­ση και οι λαοί θα μπο­ρέ­σουν να απο­τρέ­ψουν αυτή τη συνω­μο­σία και να συνε­χί­σουν την πορεία της προ­ό­δου καθώς και τον ρόλο του στη στή­ρι­ξη των δίκαιων σκο­πών των λαών”.

Ταυ­τό­χρο­να ο ανώ­τα­τος ηγέ­της του Ιράν αγια­το­λάχ Αλί Χαμε­νεΐ μίλη­σε σήμε­ρα ευθέ­ως για ξένη παρέμ­βα­ση δηλώ­νο­ντας ότι ”Τις τελευ­ταί­ες μέρες, οι εχθροί του Ιράν χρη­σι­μο­ποί­η­σαν δια­φο­ρε­τι­κά μέσα περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων μετρη­τών, όπλων, πολι­τι­κής και ενός μηχα­νι­σμού αντι­κα­τα­σκο­πεί­ας για να προ­κα­λέ­σουν ταρα­χές στην Ισλα­μι­κή Δημο­κρα­τία”. Ο Αλί Σαμ­χα­νί, ο γραμ­μα­τέ­ας του Ανώ­τα­του Εθνι­κού Συμ­βου­λί­ου Ασφα­λεί­ας τους κατο­νό­μα­σε κιό­λας, λέγο­ντας ότι οι ΗΠΑ, η Μ. Βρε­τα­νία και η Σαου­δι­κή Αρα­βία βρί­σκο­νται πίσω από την πρό­σφα­τη εξέ­γερ­ση στο Ιράν.

Εκτός από τα ύπο­πτα συν­θή­μα­τα για την πτώ­ση του καθε­στώ­τος, που είναι ακρι­βώς αυτό που θέλουν οι ΗΠΑ, το Ισρα­ήλ και το ΝΑΤΟ, υπάρ­χουν ανα­φο­ρές στα ΜΜΕ ότι οι δια­δη­λω­τές φώνα­ζαν ”Ούτε Γάζα ούτε Λίβα­νος, η ζωή μου είναι για το Ιράν” καθώς και ”Αφή­στε τη Συρία και νοια­στεί­τε για μας”. Και πάλι, οι δια­δη­λω­τές φωνά­ζουν απαι­τή­σεις εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής ίδιες με εκεί­νες που επι­θυ­μούν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και το Ισρα­ήλ. Όλα αυτά σε μια δια­μαρ­τυ­ρία που υπο­τί­θε­ται ότι αφο­ρά οικο­νο­μι­κές ανη­συ­χί­ες.

Τον Ιού­νιο, μάθα­με ότι η διοί­κη­ση του Τραμπ βρί­σκε­ται πίσω από μια προ­σπά­θεια της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας και των ΗΑΕ να ανα­τρέ­ψουν την κυβέρ­νη­ση στην Τεχε­ρά­νη. Στις 4 Ιου­νί­ου η Huffington Post μετέ­δι­δε ότι ”η διοί­κη­ση Τραμπ εμφα­νί­ζε­ται να κάνει ένα ενδε­χό­με­νο βήμα πιο κοντά στη στή­ρι­ξη των προ­σπα­θειών της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας και των ΗΑΕ για απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση του Ιράν · ενδε­χο­μέ­νως να ανα­τρέ­ψει την ισλα­μι­κή κυβέρ­νη­σή του”.

Ο διευ­θυ­ντής της CIA Μάικ Πομπέο, είχε δηλώ­σει πέρ­σι πριν τον διο­ρι­σμό του: “Το Κογκρέ­σο πρέ­πει να ενερ­γή­σει για να αλλά­ξει τη συμπε­ρι­φο­ρά του Ιράν και, τελι­κά, το Ιρα­νι­κό καθε­στώς.

Σε αυτό το πλαί­σιο, τον Ιού­νιο η CIA διό­ρι­σε ως υπεύ­θυ­νο μυστι­κών επι­χει­ρή­σε­ων για το Ιράν τον Michael D’Andrea, γνω­στό και ως ”Σκο­τει­νό Πρί­γκη­πα”.

Σύμ­φω­να με τη New York Times, ”ο νέος ρόλος του D’Andrea είναι μία από μια σει­ρά κινή­σε­ων μέσα στην υπη­ρε­σία κατα­σκο­πεί­ας που σημα­το­δο­τούν μια πιο δυνα­τή προ­σέγ­γι­ση στις κρυ­φές επι­χει­ρή­σεις.

Ο D’Andrea συμ­με­τεί­χε στη χρή­ση βασα­νι­στη­ρί­ων κατά τη διάρ­κεια ανα­κρί­σε­ων υπό­πτων τρο­μο­κρα­τών κατά τη διάρ­κεια της θητεί­ας της κυβέρ­νη­σης Μπους. Έχει επί­σης δια­δρα­μα­τί­σει βασι­κό ρόλο στη δολο­φο­νία του Imad Mugniyah, του επι­κε­φα­λής διε­θνών επι­χει­ρή­σε­ων της Σιι­τι­κής Χεζ­μπο­λάχ στο Λίβα­νο. Η δολο­φο­νία διε­ξή­χθη με τη βοή­θεια της Μοσάντ, της υπη­ρε­σί­ας πλη­ρο­φο­ριών του Ισρα­ήλ.

Ανά­με­σα στα παρά­ξε­να γεγο­νό­τα που δια­δρα­μα­τί­ζο­νται τις τελευ­ταί­ες ημέ­ρες στο Ιράν, είναι και η ανα­τί­να­ξη ενός αγω­γού πετρε­λαί­ου στο Ιράν κατά τη διάρ­κεια των δια­δη­λώ­σε­ων από μια ομά­δα τζι­χα­ντι­στών που σχε­τί­ζε­ται με την Αλ Νούσ­ρα. Η ομά­δα Ansar al-Furqan Ahwaz Martyrs Brigade ανέ­λα­βε την ευθύ­νη για την επί­θε­ση στον αγω­γό στην επαρ­χία Khuzestan, λέγο­ντας ότι “Η επι­χεί­ρη­ση αυτή διε­ξή­χθη για να προ­κα­λέ­σει απώ­λειες στην οικο­νο­μία του εγκλη­μα­τι­κού Ιρα­νι­κού καθε­στώ­τος”. Η χρο­νι­κή στιγ­μή της επί­θε­σης, δεν είναι προ­φα­νώς τυχαία.

Υπεν­θυ­μί­ζου­με ότι το 2009 όπου έγι­ναν οι τελευ­ταί­ες παρό­μοιες ταρα­χές στο Ιράν με το Πρά­σι­νο Κίνη­μα, μια παρό­μοια ισλα­μι­κή ομά­δα από το Μπα­λου­τσι­στάν που ονο­μά­ζε­ται Jundullah και έχει επί­σης σχέ­σεις με την Αλ Κάι­ντα, είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει βομ­βι­στι­κή επί­θε­ση αυτο­κτο­νί­ας σε λεω­φο­ρείο σκο­τώ­νο­ντας αρκε­τούς Ιρα­νούς Φρου­ρούς της Επα­νά­στα­σης.

Το ABC όμως είχε απο­κα­λύ­ψει ότι η Jundullah εκπαι­δεύ­ε­ται στο Πακι­στάν και οργα­νώ­νε­ται από Αμε­ρι­κα­νούς αξιω­μα­τι­κούς ήδη από το 2005 ενώ οι επι­χει­ρή­σεις χρη­μα­το­δο­τού­νται από τη Σαου­δι­κή Αρα­βία.

Ίσως επί­σης να μην είναι τυχαίο ότι οι τελευ­ταί­ες δια­δη­λώ­σεις στο Ιράν πραγ­μα­το­ποιού­νται λίγο μετά από μια συνά­ντη­ση Λευ­κού Οίκου και Τελ Αβίβ για να συζη­τή­σουν μια στρα­τη­γι­κή για το Ιράν.

”Μια αντι­προ­σω­πεία με επι­κε­φα­λής τον σύμ­βου­λο ασφα­λεί­ας του Ισρα­ήλ συνα­ντή­θη­κε με ανώ­τε­ρους Αμε­ρι­κα­νούς αξιω­μα­τού­χους στο Λευ­κό Οίκο νωρί­τε­ρα αυτό το μήνα για κοι­νή συζή­τη­ση σχε­τι­κά με τη στρα­τη­γι­κή για την αντι­με­τώ­πι­ση της επι­θε­τι­κό­τη­τας του Ιράν στη Μέση Ανα­το­λή”, μετέ­δω­σε η εφη­με­ρί­δα Haaretz στις 28 Δεκεμ­βρί­ου.

Ανά­με­σα σε αυτούς που καλούν για ανα­τρο­πή του καθε­στώ­τος στο Ιράν και στή­ρι­ξη βίαιων δια­δη­λώ­σε­ων, είναι και Κουρ­δι­κές ομά­δες και κόμ­μα­τα. Είναι ενδια­φέ­ρον λοι­πόν να μάθου­με ότι τον Οκτώ­βριο, ο Anwar Eshki, συντα­ξιού­χος στρα­τη­γός των στρα­τιω­τι­κών δυνά­με­ων της Σαου­δι­κής Αρα­βί­ας, δήλω­σε στο Συμ­βού­λιο Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σε­ων ότι το Ιράν μπο­ρεί να υπο­νο­μευ­θεί επι­τυ­χώς αν υπο­στη­ρι­χθεί, μαντέψ­τε, το Κουρ­δι­κό αυτο­νο­μι­στι­κό κίνη­μα. Η εκδή­λω­ση φιλο­ξε­νή­θη­κε από τον ανώ­τε­ρο σύμ­βου­λο της CFR, πρώ­ην μέλος της NSC του Μπους, ιδρυ­τή του Project for a New American Century και κατα­δι­κα­σμέ­νο εγκλη­μα­τία Elliott Abrams.

Οι Ηνω­μέ­νες Πολι­τεί­ες έχουν μακρά ιστο­ρία στην προ­σπά­θειά τους να ρίξουν κυβερ­νή­σεις στο Ιράν και να εγκα­τα­στή­σουν τους δικούς τους πελά­τες, κυρί­ως το επι­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα της CIA το 1953 ενα­ντί­ον του δημο­κρα­τι­κά εκλεγ­μέ­νου ηγέ­τη Mohammad Mosaddegh.

Το 2009, η κυβέρ­νη­ση Ομπά­μα προ­χώ­ρη­σε σε ένα σχέ­διο που σχε­διά­στη­κε από τη διοί­κη­ση του Μπους. Το σχέ­διο αυτό δεν πέτυ­χε τελι­κά για διά­φο­ρους λόγους, κυρί­ως λόγω της ανι­κα­νό­τη­τάς του να κατα­στή­σει τον Μαχ­μούντ Αχμα­ντι­νε­τζάντ την εστία του λαϊ­κού θυμού και την άρνη­ση των Ιρα­νών να τον κατη­γο­ρή­σουν για τις οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις των ΗΠΑ.

Το σχέ­διο για μια δυτι­κή ή δυτική/ισραηλινή επί­θε­ση στο Ιράν, μαζί με ένα θέα­τρο εικα­ζό­με­νων εντά­σε­ων ΗΠΑ-Ισρα­ήλ που οδη­γούν σε ένα χτύ­πη­μα και άμε­σο πόλε­μο, βρί­σκε­ται εδώ και και­ρό σε ετοι­μα­σία. Για παρά­δειγ­μα, το 2009, το γνω­στό Ίδρυ­μα Brookings, δημο­σί­ευ­σε μια έκθε­ση με τίτλο Ποιά Οδός για την Περ­σία; Επι­λο­γές για μια Νέα Αμε­ρι­κα­νι­κή Στρα­τη­γι­κή για το Ιράν.

Μια ματιά και μόνο στον πίνα­κα περιε­χο­μέ­νων δεν αφή­νει καμία αμφι­βο­λία ως προς την τελι­κή επι­θυ­μία των Δυτι­κών χρη­μα­το­δο­τών, εται­ρι­κών και κυβερ­νη­τι­κών τάξε­ων για την ανα­τρο­πή του Ιράν.

Το σχέ­διο περι­λαμ­βά­νει την περι­γρα­φή πολ­λών τρό­πων με τους οποί­ους η δυτι­κή ολι­γαρ­χία θα μπο­ρού­σε να κατα­στρέ­ψει το Ιράν, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της άμε­σης στρα­τιω­τι­κής εισβο­λής και κατο­χής. Ωστό­σο, η έκθε­ση επι­χει­ρεί να περι­γρά­ψει μια σει­ρά μεθό­δων που ενδε­χο­μέ­νως θα εφαρ­μο­στούν πριν από την άμε­ση στρα­τιω­τι­κή εισβο­λή. Το σχέ­διο περι­λάμ­βα­νε την προ­σπά­θεια να προ­κλη­θεί απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση στο Ιράν μέσω ”έγχρω­μης επα­νά­στα­σης”, βίαι­ης ανα­τα­ρα­χής, τρο­μο­κρα­τί­ας και «περιο­ρι­σμέ­νων αερο­πο­ρι­κών επι­θέ­σε­ων» από τις ΗΠΑ, το Ισρα­ήλ ή και τους δύο.

Λαμ­βά­νο­ντας υπό­ψη το ρόλο που δια­δρα­μά­τι­σαν τα μέσα μαζι­κής ενη­μέ­ρω­σης με την στρε­βλή, συχνά απα­τη­λή και παρα­πλα­νη­τι­κή προ­πα­γάν­δα – μεγά­λο μέρος της οποί­ας σχε­δί­α­σε η αμε­ρι­κα­νι­κή κυβέρ­νη­ση (και παπα­γα­λί­ζουν τα δυτι­κά ΜΜΕ) – δεν μπο­ρού­με να μετρή­σου­με με ακρί­βεια την κατά­στα­ση που εκτυ­λίσ­σε­ται στο Ιράν.

Ωστό­σο, εάν εξε­τά­σου­με τη συμπε­ρι­φο­ρά των Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών προς το Ιράν μετά την Ισλα­μι­κή Επα­νά­στα­ση το 1979, μπο­ρού­με να υπο­θέ­σου­με με δίκαιο βαθ­μό ακρί­βειας ότι οι τελευ­ταί­ες δια­μαρ­τυ­ρί­ες κατευ­θύ­νο­νται του­λά­χι­στον εν μέρει από τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τεί­ες χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την δοκι­μα­σμέ­νη τσά­ντα με κόλ­πα της ”έγχρω­μης επα­νά­στα­σης”.

*Οι από­ψεις του ιστο­λο­γί­ου δεν συμπί­πτουν απα­ραί­τη­τα με το περιε­χό­με­νο του άρθρου

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιό σας
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας